Ar 
Edna 
EE 
d 
‚8 
& 
Ì 
AT 
2471/6564. 
2471/6564. 
NEUBURGIA — WILLUGHBEIA. 57 
Omtrent den djitahan rawang of djitahan têlor, mij uit de Koeboe- 
streken toegezonden en met twijfel tot Willughbeia apiculata gebracht, 
werd bericht, dat de gëtah zich niet met rubber laat vermengen, 
omdat die daardoor steenhard wordt, doch dat zij wel wordt ge- 
bruikt om gêtah balam (gêëtah përtja) te vervalschen: bij gëtah 
pêrtja kan, zonder dat het bijzonder in het oog loopt, de helft 
van haar gewicht aan gêtah djitahan worden gevoegd. 
De Clercq vermeldt verder, dat de oranjegele vruchten wor- 
den gegeten. 
Willughbeia coriacea, Wall. 
Volksnamen. Mal. Malakka : Djéêla, Gêtah garoe, G oedjoel, 
Poetjoeng kapoer. 
Liaan: wordt volgens De Clercq (No. 3514) wel als bindsel 
gebezigd. Volgens Agr. Bulletin of the Malay Peninsula 1900, bl. 
244 is de rubber van deze soort inferieur en bij de maleiers voor- 
namelijk ín gebruik voor het maken van Sogeh on De vruchten 
worden door hen gegeten. 
Willughbeia firma, Bl. 
Volksnamen. Mal.: Akar gérip bêsi — Sum. W.K.: Karèt akar 
gêroetoek, Gitan djongai, G. gédang, G. soesoe, G. témbaga, 
Ngarik kangkoeng — Palemb.: Karèt boekoe — Lamp.: Akar 
karèt itam, Bajit karik-karik, Kékarik akar, Tahoi siboe, 
Tahoi taboe —W. Born: Djintahan boei, Dj. boewah, Dj. kêra, 
Dj. soesoe, Tangko tawang— Soend.: Tjoengkangkang— 
Daj. Z.O. Born.: Dangoe, Gitan koejoet, Tampirik. 
Liaan, die groote afmetingen kan verkrijgen, met een stam ter 
dikte van 10 cM. De met bruine wratten bezette bast is dik, uit- 
wendig zwart, op doorsnede rood (Ridley, Agr. Bulletin of the 
Malay Peninsula Mei 1900, bl. 241). Zij is verbreid over den 
geheelen Maleischen Archipel en schijnt genoegen te nemen met elke 
grondsoort, mits het terrein niet moerassig of zoo laag gelegen is, 
dat het bij hoogen waterstand of zware regens onderloopt. 
De bast wordt volgens De Clercq (No. 3515) op vele plaatsen 
aangewend als bloedstelpend middel: Greshoff (Plantenstoifen Il, 
bl. 119) vond er een chromoglucosied in. 
Bij diep insnijden van den stengel treedt een groote hoeveel- 
heid melksap naar buiten, dat gemakkelijk coaguleert en na een 
dag kan worden ingezameld. Het winnen der rubber op deze 
wijze, waarbij de liaan gespaard blijft, geschiedt echter alleen bij 
aangeplante exemplaren; die in het bosch zijn gevonden, worden 
losgemaakt van den steunboom (waartoe men dezen laatsten velt), 
van haar kruin beroofd en op den grond gelegd zonder haar te 
ontwortelen. Men neemt dan op afstanden van 30 à 40 cM. ringen 
van den bast weg en vangt het uitdruipende melksap op. In 
Benkoelen zag. Van Romburgh (Pl. à c. et à g. p., bl. 121) den 
stam ook in stukken hakken en dit geschiedt eveneens wel in 
Palembang. Sommige schrijvers beweren, dat die stukken aan één 
kant in het vuur worden gehouden om het uitvloeien van het 
melksap te bespoedigen, doch Van Romburgh nam deze werkwijze 
nooit waar, nôch bij Willughbeia firma, nòch bij andere caoutchouc- 
Vruchten. 
Bast. 
Getah. 
