247 /6578. Plumiera acutifolia, Poir. 
Hout. 
Bast. 
Melksap. 
‚ Kloppenburg doet men er holle kiezen mede uitvallen). Voorts 
te brengen. Vorderman (l.c) zegt, dat het op Madoera wordt in- 
62 APOCYNACEAE. 
Volksnamen. Mal. Mol.: Boenga kolong tjoetjoe — op Java: 
Kambodja, Sambodja. 
Kleine boom, inheemsch in Zuid-Amerika, volgens Greshoff’s 
monographie (Schetsen, bl. 67) hier verwilderd en zeer algemeen 
gekweekt op de begraafplaatsen. Rumphius (IV, bl. 85) beschrijft 
hem onder den naam van Flos Convolutus als een scheef- 
staand bloemboompje meteen zeer verdeelden stam, van onderen een 
been dik. Die stam is broos, vet en breekzaam, van binnen meteen 
voos hart (R.). Duyfjes’ Houtcatalogus noemt het hout fijn, kort van 
vezel, dikwijls schoon gevlamd met fraaien weerschijn, doch lastig te 
bewerken en zelden gaaf te bekomen. Het zou worden gebruikt voor 
fijne meubelen, doosjes en inlegwerk. Wat juist is, kon nog niet wor- 
den nagegaan, daar de boompjes zelden of nooit gekapt worden. 
De bast wordt volgens Filet (No. 1367) op Java gebezigd te- 
gen sakit bêlah (scheuren en abscessen der voetzolen). Vol- 
gens Jasper (Geneeskrachtige planten) gebruikt men een koud af- 
kooksel als voetbad bij gezwollen voeten. Mevr. Kloppenburg 
bericht, dat een afkooksel wordt gedronken tegen waterzucht 
en gebruikt (gedronken?) bij moeilijke urineloozing tengevolge 
van geslachtsziekte. Vorderman (Madoereesche planten No. 391) 
zegt, dat een afkooksel van den bast of wortel op Madoera 
wordt gebezigd als inwendig middel tegen gonorrhee. Goed ge- 
constateerd resultaat met het gebruik van den bast verkreeg 
Boorsma (Plantenstoffen 1, bl. 11) in het geval, dat hij als volgt 
beschrijft. Paarden krijgen somtijds, doordat zij te lang in het tuig 
hebben geloopen of door andere oorzaken, een gevaarlijk en niet 
zelden doodelijk koliek, dat te wijten is aan krampachtige samen- 
trekking van de sluitspier der blaas. Alsdan dienen inlandsche 
deskundigen een afkooksel van Plumiera-bast toe, vaak met gunstig 
gevolg. De werking is toe te schrijven aan een niet-glycosidische, 
stikstofvrije, kristalliseerbare bitterstof, plumeried, die in onstand- 
vastige hoeveelheid, hoogstens 5 à 6°/,, in den bast, doch niet in 
het melksap, voorkomt. Een waterige oplossing van 10 gram plu- 
meried had dezelfde uitwerking bij een paard als de bast. Deze 
stof is niet of slechts weinig giftig. 
De geheele plant is vol sneeuwwitte melk, die overal rijkelijk 
uitloopt waar men haar kwetst (Rumph.). De javanen zouden er 
het tandvleesch mede bestrijken bij aangezichtspijn en het ge- 
bruiken bij kiespijn, veroorzaakt door holle kiezen (volgens Mevr. 
wordt het op kleine wondjes gedruppeld om die van de lucht af 
te sluiten; ook bezigt men het om gezwellen spoedig tot rijpheid 
gegeven als purgeermiddel. Dit melksap wordt soms gezegd zeer 
giftig te zijn, maar proefondervindelijk is door Boorsma en anderen 
aangetoond, dat die giftigheid slechts denkbeeldig is. Behalve twee 
harsen en een zuur werd er alleen caoutchouc in aangetroffen. 
De Vrij vond een gehalte van 30.5°/, rubber, doch Greshoff deelt 
mede, dat men het melksap in Eng.-Indië zonder (practisch) resul- 
taat op die stof heeft onderzocht. Blijkens Bull. Imp. Institute 
1910, bl. 48 zijn de Plumiera’s, waaronder P. acutifolia, Poir., in 
