PLUMIERA — ALSTONIA. 63 
Mexico later opnieuw als caoutchouc-leverende planten ontdekt; 
men verkreeg daar uit het overvloedige melksap gemiddeld 14 
a 169/, rubber van vrij goede kwaliteit (de waarde werd opgegeven 
3/, van die van Fine hard Para te bedragen) en meende, dat de 
beste resultaten zouden kunnen worden bereikt door de jonge 
takken geregeld af te snoeien en te verwerken. Van die rubber- 
soort is na dien tijd niets meer vernomen. 
De bladeren, tot een papje gewreven, dienen als rijpmakend 
middel op gezwellen en volgens Rumphius worden de bloemen 
door de chineezen te Batavia met suiker geconfijt. Die confituur 
is thans aldaar niet meer bekend: men meent, dat ze zou be- 
dwelmen (mabok maken). Klaarblijkelijk is hier de beweerde gif- 
tigheid van dezen boom aan het woord. 
In het Museum: Bast. 
Alstonia acuminata, Mig. 
Volksnamen. Mal. Mol.: Poelé batoe — Alf. Amb.: Ajoeran, 
Auren, Oekèn — Timor: Polé. 
Den Cofassus citrina beschrijft Rumphius (IL, bl. 30) als 
een vrij zeldzamen boom van de Molukken, Balí en Java !). 
De wortel dient bij gebrek aan de ware obatsagoëer, na een weinig 
op een kolenvuur geroosterd te zijn, om den palmwijn bitter te maken. 
Het hout is dicht, zwaar en zeer duurzaam: de worm komt er nooit 
in. De kleur is fraai citroengeel en ware de boom minder zeldzaam en 
het hout in grooter afmetingen te verkrijgen, dan zou het veel gebruikt 
worden voor huizenbouw en ook voorschrijnwerk. De ambonneezen 
bezigen het voor den bouw van hunne vaartuigen en voor de gladge- 
schaafde, somtijds uitgesneden, stijlen van de huizen der aanzienlij- 
ken, daar de gele kleur zeer bestendig is. Ook zaagt men er fraaie — 
hoewel niet breede — planken uit voor het maken van kisten. 
De bast, met een weinig langkoewas gewreven, wordt gesmeerd 
op de zuchtige beenen van beri- -berilijders, om die te verwarmen 
(Rumphius). 
Alstonia angustifolia, Wall. 
Volgens Ridley (Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 81) een boom van 
middelmatige afmetingen, voorkomende in het zuiden van het Mal. 
Schiereiland, met vrij licht en zacht, fijn, bleekbruin hout. 
Volgens een in Koorders’ Minahassa (bl. 527) opgenomen me- 
dedeeling is het hout van de door hem voor Alstonia angustifo- 
lia, Wall. gehouden boomsoort %) een op Noord-Celebes hoog 
geschat bouwhout, dat echter voor het gebruik langdurig moet 
worden gedroogd, omdat het anders zeer onderhevig is aan barsten 
Als volksnamen vermeldt Kds: Alf. Minah.: Kaliti, Lolai, Olei-olei, 
Totonotong. Van deze houtsoort ontving het Museum een monster 
uit de Minahassa, waarbij door den Opzichter der B.O.W. De Leau 
te Menado het volgende werd bericht: Het is rood van kleur, fijn 
en dicht van vezel, hard, taai en zwaar en zeer geschikt voor 
huizen- en bruggenbouw, maar eenigszins onderhevig aan scheuren; 
in drogen toestand werkt het echter niet. 
D Van Bali en Java is hij nog niet bekend, doch wel van Ceram en Timor. 
2) De juistheid van die determinatie is twijfelachtig. 
Bladeren. 
Bloemen. 
Wortel. 
Hout. 
Bast. 
Hout. 
