Hout. 
«Getah. 
Bladeren. 
74 APOCYNACEAE. 
Op Java wordt het hout door de inlanders niet gebruikt; in 
Zuid-Sumatra dient het voor het vervaardigen van scheeden voor 
messen en wapens. Volgens Miquel wordt van deze soort het 
melksap soms uitwendig tegen huidziekten gebezigd en volgens 
Vorderman (Madoereesche planten No. 289) legt men de boven 
het vuur verwarmde bladeren op chronische beenzweren. In Zuid- 
Sumatra gebruikt men ze, met klapperolie bevochtigd, uitwendig 
tegen hoofd- en buikpijn. 
2471/6614. Hunteria corymbosa, Roxb.(H. Roxburghiana, Wight). 
Getah. 
Volksnamen. Mal.: Gitan obat? (Lamp.), Tahoi (id). 
Volgens Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 40) een kleine plant, 
waarvan op Malakka het-melksap, daar bekend als géfah agoe en 
gëtah djintén (?), wordt gebruikt als uitwendig geneesmiddel tegen 
framboesia. Het komt zelden voor en is hoog in prijs; dat van 
de roode variëteit is het meest gezocht. 
In dit melksap is door Greshoff (Plantenstoffen 1, bl. 55) rub- 
ber en hars, doch geen bijzonder bestanddeel aangetroffen. Wel 
vond hij een zeer giftig alcaloïd in den bast. 
2471/6614. Hunteria sundana, Mig. 
Wortel. 
247/6616, 
Hout. 
Volksnamen. Jav. (volgens Filet): Gilig, Krodoe kêras. 
Struik of heester (?) van Midden-Java, waarschijnlijk zeldzaam. 
Volgens Horsfield zou de bittere wortel de medicinale eigenschap 
pen deelen van Rauwolfia serpentina, Benth., doch deze meening 
wordt niet geheel bevestigd door de resultaten van het chemisch 
onderzoek (Greshoff, Plantenstoffen 1, bl. 56). 
Alyxia stellata, R. éS. 
Volksnamen. In vele talen: Poelasari. 
Het Pulassarium beschrijft Rumphius (V, bl. 32) als een wilde 
liaan, voorkomende door den geheelen archipel in de hooge bos- 
schen der berghellingen. De hoofdstam kruipt langs den grond 
of door andere ruigte en wordt op zijn best een arm dik: daar- 
uit ontspringen dunne stengels, niet meer dan een duim dik, die 
bladerloos zijn tot in de kruin der boomen waarlangs zij opklim- 
men; eerst daar verdeelen zij zich in takken. Waar de stengels 
den grond raken, schieten zij wortel en vormen nieuwe struiken. 
Wie den rechten poelosari wil aanplanten moet zich, zegt R., eenige 
stukken van den stam laten brengen met wat knoesten en wor- 
teltjes eraan, tezamen met den kleigrond waarin zij wassen, en zoo 
in den hof zetten onder een para-para. Hij wachte zich wel er 
bladeren aftebreken, zoolang de planten nog niet aan den groei 
zijn, daar zij dan licht sterven. 
Het hout is wit en week, zonder geur en dus waardeloos; men 
gebruikt het alleen om er een verkoelend papje van te maken, 
waarmede men koortsachtige menschen, in het bijzonder kinderen, 
inwrijft (Rumphius). Volgens Boorsma (Bulletin No. 7 du Dép. de 
Agriculture — 1907, bl. 37) heeft wel eens, doch zeldzaam, in het 
hout verharsing plaats, waardoor het geschikt wordt om als reuk- 
hout te dienen en daartoe ook daadwerkelijk gebruikt wordt. 
Boorsma onderzocht een stukje, door hem uit Banka ontvangen. 
