CHONEMORPHA — CALOTROPIS. 87 
antawas of fawas van Bali. R. kende dien niet van aanzien, doch 
zegt, dat hem is medegedeeld, dat het hout wit en fijn van draad 
is. Van het natte hout zouden krisscheeden worden gesneden en 
verder zou het dienen voor stijlen van huizen van aanzienlijken. 
Van Bali werd mij omtrent den ook daar schaars voorkomenden 
tawas bericht, dat het hout wit, fijn en zacht is, gemakkelijk te 
bewerken, niet onderhevig aan scheuren doch wel aan insecten- 
vraat. Het wordt gebruikt voor beeldhouwwerk en kleine gereed- 
schappen. Volgens Greshoff (Schetsen, bl. 175) zag Koorders in 
Besoeki het hout van stammen, die langen tijd in het water of de 
modder hadden gelegen, gebruiken als garoe-hout. 
Rumphius vermeldt nog, dat het rijkelijk in den bast aanwezige 
melksap schadelijk is voor de oogen, doch dat de gewreven blade- 
ren op verhitte en ontstoken oogen worden gelegd, 
Pottsia cantonensis, Hook. & Arn. 
Volksnamen. Jav.: Témbêlèkan. 
Liaan: zooals dat het geval ís met vele andere klimplanten, wor- 
den van den tEmbêlèkan de stengels gespleten en ineengedraaid 
tot een grof touw. 
In het Museum: Bindmateriaal. 
ASCLEPIADACEAE. 
Finlaysonia obovata, Wall. 
Volksnamen. Mal.: Daoen korpo laki-laki (Mol.) — Jav.: Ka- 
lak kambing, Ojod kambing. 
Het Olus crepitans mas wast volgens Rumphius (V, bl. 480) 
op Ambon, Java, Bali en Makassar op het strand op de klippen 
en slingert zich om de mangiboomen. De knapperige bladeren wor- 
den rauw gegeten met atjar en bokasan: zij smaken aangenaam 
ziltig en tevens een weinig samentrekkend. Men kan ze ook onder 
salade mengen, doch dat is niet overal gebruikelijk (R.). 
Calotropis gigantea, R. Br. 
Volksnamen. Mal: Rambéga— Soend.: Babakoan, Badori 
— Jav.: Sadoeri, Sidagoeri, Widoeri — Mad.: Bidoeri. 
Opgerichte heester, tot 3 M. hoog, met stevigen stam, bleeken 
bast en wollige loten, verbreid over Zuid-Oost Azië, meest groeiend 
op schrale gronden, op Java veel op de droge grasvlakten der lagere 
berghellingen en in de kuststreken (Greshoff, Schetsen, bl. 153). 
Deze plant heeft vele, doch weinig belangrijke toepassingen en 
is het onderwerp van een vrij uitgebreide literatuur. De mono- 
graphie van Greshoff is reeds genoemd: een korte engelsche ver- 
handeling van de hand van Watt verscheen in Kew Bulletin 1900, 
bl. 8 en een uitgebreide fransche in L’ Agr. pratique d. p. chauds 
1912, bl. 102. Rumphius beschrijft haar (VII, bl. 24) onder den 
naam van Madorius en weet betrekkelijk weinig omtrent haar 
mede te deelen, daar zij in zijn tijd op Ambon werd ingevoerd 
en er geen vrucht wilde dragen. Hij zegt, dat de wortel werd 
beschouwd als een van de beste middelen tegen den beet van 
giftige slangen en raadt aan hem te kauwen, het sap in te slik- 
Hout, 
Getah. 
Bladeren. 
Bladeren. 
Wortel. 
