2483/6792. 
Hout. 
Bast. 
Melksap. 
Bladeren. 
SEN 
88 ASCLEPIADACEAE. 
ken en het kauwsel op de wond te binden. Hasskarl (Het Nut 
No. 149) vermeldt, dat de fijngestampte wortels, met rijstmeel 
vermengd, dienen om de voeten in te wrijven bij een gevoel van 
vermoeidheid of zwakte. 
Volgens Rumphius brandden de baliërs van het hout kolen voor 
het maken van buskruit. 
De bast bevat vezelstof, die men volgens Van Romburgh’s Aan- 
teekeningen Cultuurtuin, bl. 19, kan winnen door de plant jaarlijks 
te snijden. Op Timor wordt die bastvezel gewonnen om er visch- 
netten enz. van te maken (Teysmann in Natuurk. Tijdschr. v. N. L 
dl 34, bl. 507) en dat geschiedt ook wel elders, bijv. in Oost- 
Java. Die bastvezel, welke in zeewaier zeer duurzaam moet zijn, 
is echter alleen door schrapen met de hand af te scheiden : proe- 
ven met roten en met machinale bereiding leden in Eng.-Indië 
schipbreuk (Verslag Vezelcongres dl 1, bl. 44). In den handel 
komt deze vezel volgens Agr. Ledger 1899 No. 2, waar twee 
analyses worden vermeld, niet voor. 
Uit de geheele plant loopt, waar men haar kwetst, een dunne, 
witte melk, bitter en samentrekkend van smaak, met walgelijken, 
zoetigen nasmaak, doch zonder brand of scherpte. Eenige drup- 
pels daarvan, gedaan in koemelk, doen die stremmen (Rumph.). In 
de inlandsche geneeskunde vindt dit giftige melksap verschillende 
toepassingen. Jasper (Geneeskrachtige planten) vermeldt, dat dadak 
widoeri (het melksap uit de vrucht) wordt gedruppeld rondom 
puisten, die niet willen doorbreken en Mevr. Kloppenburg, dat men 
het als rijpmakend middel gebruikt op steenpuisten. Hasskarl’s Nut 
zegt, dat het melksap bij kies- of tandpijn op de pijnlijke deelen wordt 
gewreven, Mevr. Kloppenburg, dat men er de kiezen mee kan laten 
afbrokkelen of uitvallen. Dezelfde geeft op, dat syphilitische wonden 
na gereinigd te zijn worden ingesmeerd met gëtah van den widoeri 
en uit Palembang werd mij bericht, dat men er beenwonden mee 
geneest. Het melksap van den naverwanten C. procera, R. Br. bleek 
een hartvergif te bevatten van de digitalisgroep en dat van C. 
gigantea komt ermede overeen (Lewin, in Archiv für Exper. Patho- 
logie und Pharmocologie Bd LXXI, 1913, bl. 142). 
Vaak vindt men vermeld, dat Calotropis gigantea deel heeft 
aan de productie van borneo-rubber; dit is onjuist, daar het 
kleverige product nergens op Borneo bekend is (Van Romburgh, 
PI. à.c. et à g.p., bl. 138). Het melksap bevat trouwens de gêtah, 
die nu eens als gëtah pértja dan weer als rubber wordt aange- 
duid, ín slechts geringe hoeveelheid. 
De bladeren komen over geheel Java voor in den inlandschen 
medicijnhandel, in de Vorstenlanden wel onder den naam van 
daoen sidagoeri of daoen tjapla. Volgens De Clercq (No. 591) 
dienen zij als geneesmiddel tegen jeuk, vooral die, welke door 
kinderpokken wordt veroorzaakt. In Palembang stampt men de 
boven het vuur verflenste bladeren met sirihkalk tot een dikke 
brij ter genezing van schurftige plekken aan handen en voeten, 
die daarmede herhaaldelijk worden ingesmeerd. De Clercq ver- 
meldt verder, dat men met het sap uit de bladeren doorns uit de 
huid verwijdert en dat men het aanwendt bij oogziekten, Rumphius, 
dat men het indruppelt in de ooren bij hardhoorigheid. 
d 
} 
% 
\ 
6 
Ld 
Î 
D 
0 
