90 ASCLEPIADACEAE. 
niet soortelijk verschillend van de vorige en de andere voor Java 
opgegeven Sarcolobussoorten, voorkomend in lage, moerassige stre- 
ken langs de kusten en aan riviermonden. 
Wortel De wortel of de van de buitenste laag ontdane bast wordt, tot k 
en bash poeder geraspt, gebezigd voor het vergiftigen van tijgers, varkens | 
en wilde honden. Men geeft eenige lange sneden door de vlee- 
zigste deelen van het aangevreten aas, strooit daar het poeder in | 
en drukt vervolgens de sneden weer dicht. Vreet het verscheu- 
rend gedierte van het aldus gekruide cadaver, dan is de uitwer- 
king verschillend: soms vindt men het niet ver van de plaats dood, 
andere malen twee dagen later nog alleszins slagvaardig. In Te- N 
gal dooden de chineezen wilde varkens met padi en bladeren 
waaronder wali kambing is gemengd, om er dèndèng van te ma- 
ken. Het giftige bestanddeel is een verlamming teweegbrengende 
harsachtige stof, sarcolobid genaamd (Greshoff, Schetsen, bl. 75 en 
Plantenstoffen Il, bl. 138). 
In het Algemeen Landbouwweekblad van 12 Januari 1917, bl. 
20 komt een ingezonden stuk voor van den beheerder eener klap- 
peronderneming, die, walikambing willende toepassen om verlost 
te worden van een wilde-varkensplaag, verzet ondervond van de 
zijde der inlanders. Men kende het middel zeer goed, maar be- 
weerde, dat vee sterft door het eten van gras, gegroeid op de 
plaats waar een met walikambing vergiftig zwijn is omgekomen 
of afgang heeft gehad! 
Vorderman (Madoereesche planten No. 274) vermeldt, dat men 
op Madoera honden en wilde varkens vergiftigt door middel van 
Vruchten. de vruchten. De vruchtschil geldt voor onschadelijk, zoodat de wer- 
king moet worden toegeschreven aan de zaden, die dan ook volgens 
De Clercq (No. 3043) onder den naam van pitis-pitis bij de maleiers 
bekend zouden staan als zeer giftig. pi 
248/6899. Tylophora cissioides, Bl. 
Volksnamen. Mal.: Areuj peudjit hajam — Jav.: Boentali ojod. 
Wortel. Windende struik. De wortel wordt wegens de gekronkelde ge- 
daante pêroet ajam genoemd, maar heet ook wel akar sériawan 
oetjoes en vindt soortgelijke toepassing als de bladeren. Deze staan 
Bladeren. bekend als daoen sëriawan oetjoes of daoen sëriawan peudjit; zij 
worden gebruikt tegen spruw (Boorsma, Geneesmiddelleer, bl. 33). 
Hasskarl’s Nut No. 103 vermeldt, dat zij fijngewreven worden in- 
gegeven of op den buik gelegd tegen krampen in de ingewanden. 
In het Museum: Wortels. 
248/6004. Dischidia imbricata, Schum. (D. Collyríis, Wall). 
Volksnamen. Mal. Mol.: Daoen boba. 
Epyphitisch kruid, de Pustula arborum van Rumphius (V, 
bl. 473), volgens dezen wassend aan de schors van oude boomen, 
meest manggaboomen. De dunne stengeltjes wortelen over hun 
Bladeren. geheele lengte vast in de schors en hangen nergens af; de bladeren, 
van boven appelgroen en aan de holle onderzijde purper, zitten 
met de randen tegen den stam aangedrukt als groote puisten; zij 
bevatten veel wit melksap. 
Als iemand gaten in de voeten krijgt door brand, of hem een 
