\ 
| 
| 
249/6968. 
HOYA — CUSCUTA. 93 
etmalen laten uittrekken onder gebruik van veel kalk. Ook in het 
Tijdschr. v. Ind. T. L. en V. kunde dl 49, bl. 263 leest men, dat aan de 
Batang hari de vermenigvuldiging geschiedt door stekken en de aan- 
plant op de erven en op ladangs plaats heeft. 
Als verfplant moet Marsdenia tinctoria ook op Java in gebruik zijn 
geweest. In 1845 vermeldde toch Hasskari (Het Nut No. 118) : De bla- 
deren van taroem areuj worden in water geweekt, dat zich daardoor 
spoedig donkerblauw kleurt en gelijk indigowater gebruikt wordt. 
Misschien is dat ook thans nog wel het geval: in de europeesche cul- 
tuur is zij echter op Java niet in gebruik, nòch voor zoover mij bekend 
is, in gebruik geweest, hoewel volgens Van Romburgh’s Aanteeke- 
ningen Cultuurtuin, bl. 65, van af 1862 zaden verkrijgbaar zijn ge- 
steld. In het Tijdschr. voor Land- en Tuinbouw en Boschcultuur le 
jaargang (1885), bl. 93, werd de vraag aan de orde gesteld, wat 
men nu eigenlijk van de cultuur wist; dit bleek niet meer te zijn 
dan het voorgaande. In den volgenden jaargang (bl. 17) stelde 
de redactie stekken, ontvangen van Sumatra's Westkust, ter be- 
schikking van eventueele proefnemèrs, doch dat die gelegenheid 
benut is, blijkt niet en eenig resultaat natuurlijk nog minder. Van 
Romburgh zegt, dat de bladeren veel langer moeten worden uitgetrok- 
ken dan die der Indigoferasoorten, doch dat men er vrij wat indigo 
uit bereiden kan, als men ze vier en twintig uur in het water laat; een 
oordeel omtrent de hoedanigheid van deindigo kon hij niet uitspreken. 
Omtrent het gebruik dat de soendanees van deze plant maakt, 
werd mij medegedeeld, dat de schedels van kaalhoofdigen, ook 
kleine kinderen, met de bladeren worden ingewreven om den haar- 
groei te bevorderen en dat men de bladeren inwendig bezigt tegen 
buikpijn en andere vaag omlijnde ongesteldheden. 
Pergularia minor, ‘Andr. 
Volksnamen. Op Java: Tongkèng. 
_ Windendestruik, vaakin pagersenintuinenop para-para’sgekweekt 
om de zeer welriekende bloemen. Van de vleezige wortels wordt te 
Batavia door chineesche vrouwen confituur gemaakt, doch uit den 
aard der zaak zelden, omdat de wortels alleen beschikbaar komen, als 
eens toevallig planten worden opgeruimd. Het isnietonwaarschijnlijk, 
dat voor hetzelfde doel ook de wortels worden gebezigd van de ins- 
gelijks gekweekte en misschien niet soortelijk van de andere ver- 
schillende Pergularia odoratissima, Sm., die door Rumphius is 
beschreven (Vil, bl. 58) onder den naam van Flos siamicus. 
In het Museum: Confituur. 
CONVOLVULACEAE. 
Cuscuta chinensis, Lamk. 
Bladloos, slingerend kruid van het zuidelijk deel van Azië en Noord- 
Australië, op Java volgens Backer alleen bij Buitenzorg, Moentilan 
en bij Kepandjen gevonden. De zaadjes worden voor den inlandschen 
medicijnhandel ingevoerd uit China en zijn bekend als djamoedjoe, 
madjamoedjoe of moedjoe-moedjoe (Vorderman, Geneesmiddelen I); 
er worden verzachtende eigenschappen aan toegeschreven. 
In het Museum: Zaden. 
Wortels „ 
Zaden. 
