Wortels. 
Stengel. 
249/6997, 
96 CONVOLVULACEAE. 
chipel) zeer algemeen, dikwijls over tientallen hectaren gezellig 
groeiend in 5 tot 15-jarige bosschen op verlaten bouwvelden, het 
meest op 100 à 250 M. zeehoogte (Koorders’ Minahassa). 
Van areuj tjarajoen werd mij medegedeeld, dat de knollen eet- 
baar, zelfs zeer lekker, zijn. Van der Burg (Geneesheer III, bl. 126) 
vermeldt echter, dat zij purgeerende eigenschappen bezitten en in 
afkooksel worden gebruikt bij bloedingen, vooral baarmoederbloe- 
dingen. Verder teekende ik aan, dat een koud aftreksel van den. 
wortel of den stengel van areuj tjarajoen door de soendaneezen 
wordt gedronken tegen „sakit peroet”. 
Hasskarl’s Nut No. 22 geeft aan, dat het sap uit den stengel te- 
gen hoest, buikloop en wormen wordt ingenomen. Koorders (l.c. 
zegt, dat het wordt ingedruppeld tegen oogontsteking. 
Rumphius (V, bl. 428) geeft uitvoerige berichten omtrent een 
plant, die hij beschrijft onder den naam van Haylale alba, welke 
geheel overeenkomt met Merremia nymphaeifolia, behoudens dat hij 
vermeldt, dat zij witte bloemen heeft, terwijl die van de hier be- 
handelde heldergeel zijn. Wij hebben dus te denken aan het voor- 
komen op Ambon van een verwante soort, of aan een abuis danwel 
een geheugenfout van den blindgeworden vorscher. Het laatste 
komt mij waarschijnlijk voor, omdat men in het gebruik een tref 
fend punt van overeenkomst vindt. 
Rumphius zegt, dat zijn wilde gladde winde overal wast in het 
veld aan de randen van het bosch en in lichte bosschen, zich 
voegende naar den steun, dien zij vindt, want zij versmaadt zoo- 
min de lage ruigte om overheen te loopen als de hoogste boomen, 
die zij tot in den top beklimt. . 
Men zegt, dat het weiachtige sap, hetwelk uit de stengels vloeit, 
dienstig is om versche vleeschwonden te heelen, doch daarvan 
heb ik (R.) geen ondervinding. Wel heb ik bevonden, dat men- 
schen, die vlekken op de oogen hadden, zijn genezen door indrup= 
pelen van het sap van dunne stengels (niet het kleverige sap uit 
den ouden, houtigen stengel), vermengd met een paar druppels van 
het sap van de zure lémon mas en dit, met het oog op de scherpte, 
zoonoodig met water verdund. 
De bladeren worden veel gebruikt door de vrouwen om het haar 
te wasschen, want zij verkoelen het hoofd, bevorderen den haar- 
groei en beletten het uitvallen. Ook zijn die bladeren zeer heil- 
zaam op zwerende borsten, want met klapperolie bestreken en warm 
opgelegd, doen ze de verzwering spoedig rijpen, doch men mag 
ze niet toepassen dan wanneer men niet heeft kunnen beletten, 
dat de verharding tot zweren overging. De ambonneezen genezen 
lichte wonden met de bladeren, door deze te kauwen met een weinig 
curcuma en zoo op de wond te binden (Rumph.). 
Merremia umbellata, Hall. f. 
Volksnamen. Mal: Daoen bisoel (Mol.)—Soend.: Areuj geu- 
reung, Á. kidang—Boeg.: Palaparang, Rongo. 
Onder den naam van Convolvulus laevis minor beschrijft 
Rumphius (V, bl. 431) een drietal windende planten, overal groeiend 
in het kreupelbosch langs velden en wegen, waar zij soms een 
moeilijke verwarring maken, doordat de stengels bijna niet door 
