IPOMOEA. 101 
etterende zweren; het afscheiden van pus zou daardoor worden 
bespoedigd. Dit middel wordt zeer geprezen. 
____ 2490/7003. Ipomoea Pes tigridis, L. 
5 Volksnamen. Jav.: Gaméêt. 
Windend kruid; volgens Vorderman (Geneesmiddelen 1) worden 
in de Vorstenlanden de fijngewreven bladeren extern aangewend 
tegen zweren. 
249/7003. Ipomoea reptans, Poir. (l. aquatica, Forsk.). 
f Volksnamen. Mal.: Kangkoeng — Mak. : Naniri. 
E Kruid, wildgroeiend en gekweekt op vochtige plaatsen, vooral 
, in poelen en slooten. Rumphius (V, bl. 419) beschrijft het onder 
} den naam van Olus vagum en deelt er het volgende van mede. 
Het kruipt met zeer lange stengels over den grond op lage, klei- 
achtige plaatsen, die de volle zon hebben en groeit gaarne aan 
de kanten van wateren en poelen, waar het wat moerassig is. In 
de tuinen plant men het daarom op de laagste plaatsen, waar het 
regenwater het langst blijft staan, doch die tevoren goed omge- 
werkt moeten zijn. Het wordt vermenigvuldigd met stukken van de 
stengels en beslaat spoedig een groote plaats. 
Rumphius vermeldt slechts het culinair gebruik van deze plant— 
zij is een zeer algemeene pasargroente — doch Mevr. Kloppenburg 
geeft er ook medicinale toepassingen van op: o.a. zou een afkook- 
sel van de wortels dienstig zijn tegen haemorrhoïden. Dr Boorsma 
deelde mij mede, dat de bladeren gekneusd op steenpuisten worden 
gelegd. Het eten van veel kangkoeng als groente acht Mevr. Klop- 
penburg aanbevelenswaard als zenuwstillend middel bij slapeloos- 
heid, onrust, gejaagdheid, zenuwhoofdpijn e.d. : ook het vocht uit 
de met zout en water gestampte bladeren zou heilzaam zijn. 
Als groente gebruikt, worden de bladeren eenvoudig afgekookt 
bij de rijst gegeten. Voorts wordt kangkoeng in de varkensfok- 
kerijen en mesterijen te Batavia (Veeartsenijkundige Bladen v. N. I. 
1887, bl. 284) en in de Straits (Straits Bulletin 1911, bl. nik ge- 
kookt onder de slobbering. 
Rumphius vestigt de aandacht op het groote verschil in voor- 
komen bij deze plant. Op Java en Makassar, waar zij zeer welig 
groeit en spontaan opschiet op de sawahs, als de rijst gesneden, 
doch de grond nog vochtig is, zijn de bladeren wel twee maal 
zoo groot als op Ambon en veel malscher en zoeter, bijkans als 
spinazie. In het algemeen worden zij veel grooter en vetter op 
vochtige plaatsen dan op droge en het verschil is zoo groot, dat 
men ze voor verschillende planten zou houden. Die van droge 
plaatsen zijn smakelijker, die van vochtige plekken daarentegen 
weer malscher. Zijn kangkoeng ajér van Batavia, die met haar 
stengels onder water zwerft in stille bochten van groote rivieren, 
alsmede in de rijstvelden, doch steeds zoodanig, dat zij in de 
“kanten wortelt, is dan ook ongetwijfeld geen andere soort. De bla- 
deren daarvan zijn volgens hem klein en bitter, hoewel niet on- 
aangenaam van smaak, en een gebruikelijk moeskruid. 
49/7003. Ipomoea Rumphii, Mig. 
Als tweede soort van gladde winde (zie onder Merremia nym- 
Bladeren. 
Culinair. 
Wortels. 
Bladeren. 
Vormen. 
Tei 
