Sap. 
Bladeren. 
249/7004. 
249/7005. 
Bladeren. 
249/7009. 
Wortels. 
Stengels. 
Bladeren. 
102 CONVOLVULACEAE — BORRAGINACEAE. 
phaeifolia, Hall. f.) beschrijft Rumphius (V, bl. 428) een nog niet 
teruggevonden plant onder den naam van Haylale rubra, in 
habitus en groeiplaats overeenkomend met de Haylale alba, be- 
houdens dat de houtachtige stengel der oude plant niet zoo dik is. 
Ook in gebruik hebben beide soorten veel gemeen. Het sap wordt 
insgelijks gebruikt tegen vlekken op de cornea en de bladeren voor 
haarwassching en ter genezing van lichte verwondingen. Meer echter 
worden zij gebezigd om gezwellen en bloedvinnen te doen rijpen. 
Met de gewreven bladeren of het sap bestrijkt men beten van ve- 
nijnige duizendpooten. De boegineezen en andere inlanders zouden 
de bladeren eten, doch meestal met andere bladeren vermengd; zij 
wikkelen daarin ook de visschen om bëbotok te maken. 
Calonyction bona Nox, Bojer (C. speciosum, Chois., 
Ipomoea bona Nox, L.). 
Volksnamen. Mal.: Téroelak — Soend.: Areuj koetjoeboeng. 
Sterk vertakte slingerplant, inheemsch in Amerika, hier als sier- en 
nutplant gekweekt: in Palembang, en waarschijnlijk ook elders, wor- 
den de jonge bladeren bij wijze van groente doordebevolking gegeten. 
Quamoclit pinnata, Boj. 
Volksnamen. Kardinaalsbloem—Mal.: Boengatali-tali,Sangga 
langit (Batav.) — Soend.: Rintjik boemi. 
Sierplant, inheemsch in tropisch Amerika, door Rumphius (V, 
bl. 421) beschreven onder den naam van Flos cardinalisals 
een teere, stengelrijke slingerplant, zoo dicht van loof, dat men de 
stengels nauwelijks kan bekennen; ook met het oog op de fraaie 
roode bloempjes wordt zij als sieraad in tuinen geplant tot het 
begroeien van priëelen e.d. 
De baliërs en javanen smeren een pap van de fijngewreven 
bladeren op heete gezwellen, zich niet storende aan den walge- 
lijken reuk, dien dit kruid verspreidt als het gekwetst wordt. Zij 
bestaan het zelfs het onder ander moeskruid te mengen, zeggende, 
dat het aan het moes een aangename rinschheid geeft. Zij steunen 
daarbij op het voorgaan der bokken, die het afweiden, want zij 
houden het voor een vasten regel, dat wat den bok wel bekomt, 
ook door den mensch mag worden genuttigd (Rumph.). 
Argyreia mollis, Chois. (A. argentata, Mig.). 
Volksnamen. Mal. : Toeloepan (Batav.) — Soend.: Tatapajan 
— Jav.: Kéndal sapi, Toeloepan — Mad. : Rabét posëpo. 
Windende struik, op Java zoowel in de vlakte als in het gebergte 
volgens Koorders’ Exkursionsflora algemeen. 
Te Buitenzorg werd mij medegedeeld, dat een afkooksel van 
den wortel van areuj tatapajan met de bladeren van katoempang 
(Callicarpa longifolia, Lour.) en adas-poelasari wordt gedronken 
bij een zwaar gevoel in de maag. De stengels bezigt men als 
tijdelijk bindmateriaal (Vorderman, Madoereesche planten No. 297). 
Hasskarl’s Nut No. 84 vermeldt van areuj koejapoe of a. tatapajan, 
dat het sap als oogwater wordt gebruikt tegen lichte oogontsteking. 
De bladeren van toeloepan zijn een bestanddeel van de versche 
plantendeelen, waaruit in de Vorstenlanden de djamoe bagolan, 
