106 VERBENACEAE. 
een van de meest algemeene heesters op droge, niet te sterk bescha- 
Pagers. 
Pladeren. 
Vruchten. 
253/7151. 
Wortel. 
Bladeren. 
233/7151. 
Bladeren. 
2353/7176. 
duwde plaatsen van af het zeestrand tot op 1800 M. zeehoogte. De 
Lantana is ingevoerd omstreeks 1860 om te dienen voor pagerplant, 
waarvoor zij vrij goed geschikt is. Met ongelooflijke snelheid is zij 
verwilderd en verdringt zelfs den alang-alang op verlaten bouwvel- 
den, een ondoordringbaren chaos vormend, die echter reeds na korten 
tijd moet plaats maken voor de daarin opschietende boomen, welker 
schaduw de Lantana niet verdraagt (Backer in Tropische Natuur 
1913, bl. 30). Volgens Jaski (Tectona l, bl. 150) werden ter bestrij- 
ding van alang-alang in djatien rubberaanplantingen zeer gunstige 
resultaten verkregen met het planten van lantanastekken. 
Volgens Mevr. Kloppenburg doen de tot moes gestampte bla- 
deren gezwellen verdwijnen; dat moes, met water verdund en 
dan gezeefd, zou een drank geven om braking op te wekken na 
het nuttigen van schadelijk voedsel. De Heer Bakhuizen van den 
Brink deelde mede, dat hier en daar de gewoonte bestaat om de 
oude bladeren met de stekels van den kapokboom te kauwen als sirih. 
Scheffer teekende in Hasskarl’s Nut aan, dat tjëntébladeren worden 
gebezigd ín baden en stovingen tegen rheumatiek. In Tropische 
Natuur 1915, bl. 168 wordt vermeld, dat een papje van de bla- 
deren vaak als verwarmend middel op den buik wordt gelegd en 
dat de inlanders in den tijd van de zwaarste vruchtdracht de rijpe 
vruchtjes inzamelen om ze-als versnapering te eten. 
Stachytarpheta indica, Vahl. 
Volksnamen volgens De Clercq. Soend.: Djarong lalaki — 
Jav.: Gadjihan. 
Opgericht kruid, vooral voorkomend op verlaten sawahs. Vol- 
gens een aanteekening van Scheffer in Hasskarl’s Nut is de wortel 
een middel tegen gonorrhee en dient een afkooksel van de bladeren 
met adas-poelasari tegen bloedigen stoelgang: misschien bezitten 
zij ook zweetdrijvendeeigenschappen. Ridley (Mal. Geneesmiddelen, 
bl. 29) vermeldt, dat men met de bladeren van sëlaséh dindi wrijft 
bij spierverrekking of kneuzing. 
Het ís niet onmogelijk, dat deze soort, de volgende en S. jamai- 
censis, Vahl door elkaar worden gebruikt. Uit S. indica isoleerde 
Greshoff (Plantenstoffen IL, bl. 155) een glucosied. 
Stachytarpheta mutabilis, Vahl. 
Voiksnamen. Mal: Djarongan (Batav.)— Soend.: Djarong la- 
laki, Ki meurit beureum — Jav.: Lalêr mêngèng, Réméëk gêtih. 
Opgerichte struik, geplant en hier en daar verwilderd (Koorders’ 
Exkursionsflora). Volgens Mevr. Kloppenburg wordt een afkooksel 
van de bladeren met die van sambang tjolok gedronken tegen on- 
geregelde en pijnlijke menstruatie. Scheffer teekende in Hasskarl’s 
Nut aan, dat de bladeren van ki meurit beureum, met kalk fijn- 
gewreven, op gezwollen wonden en zweren worden geappliceerd. 
Geunsia farinosa, Bl. (Callicarpa pentandra, Roxb.). 
Volksnamen. Mal.: Bébéêtik baboel (Lamp.)—Soend.: Oempang. 
Boom, tot 26 MW. hoog en 90 cM. dik, in West- en Midden-Java 
verstrooid groeiend beneden 1300 M. zeehoogte en nogal zeldzaam. 
PE 
