LANTANA — CALLICARPA. 107 
Het hout is volgens verschillende berichten zeer weinig duurzaam; 
het wordt niet gebruikt (K. & V. — VII, bl. 173). In de Lampongsche 
Districten wordt de fijngewreven wortelbast op gezwellen gesmeerd. 
_ 253/7177. Callicarpa arborea, Roxb. 
Volksnamen volgens De Clercq. Mal.: Amboeng-amboeng 
poetih, Si tapoeëne (Minangk.), Tépong-tépong (Palemb.), 
Tindjaoe (Lamp.). 
Tamelijk dikke boom, 50 à 60 voet hoog; het hout is licht en 
wit, niet deugdelijk, doch in gebruik bij den huisbouw (Ridley, 
Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 83). 
PC 253/7177. Callicarpa cana, L. (C‚ sumatrana, Mig). 
4 Volksnamen. Mal.: Méniran bésar (Batav.), Tampal bési — 
k Bat.: Poeltak-poeltak — Soend.: Apoe-apoe, Katoempang ba- 
: dak, K. kajoe —Jav.: Méniran këêbo. 
à Struik met geneeskrachtige bladeren (De Clercq No. 573). Volgens 
_ Filet (No. 2) appliceert men de bladeren op wonden om zwelling 
| te voorkomen; te Batavia gebruikt men ze tegen steenpuisten. 
253/1177. Callicarpa longifolia, LamkK. 
Volksnamen. Mal.: Bébéêtik kinana (Lamp.), Mêniran oetan 
(Batav.), Tampong bêsi—Soend.: Katoempang, Kitoempang 
—Jav.: Gambiran, Moeniran, Songka. 
Heester, hoogstens 3 M. hoog, met een korten, laag en rijk 
vertakten, tot 10 cM. dikken stam, verbreid over den geheelen 
Maleischen Archipel, op Java veelal in kleine groepen of ver- 
strooid groeiend voorkomend op open terreinen in jong secundair 
bosch (K. & V.— VII, bl. 176). 
Rumphius geeft den naam sanka (Mal: Mol. en Jav. en verder 
mêémèéniran poetih) op voor zijn Mamanira alba (IV, bl. 124), 
welke nog niet met zekerheid is geïdentificeerd en beschrijft dien 
als een struik, niet boven een man hoog, wassende op magere velden, 
in het kreupelbosch en in verlaten tuinen. Van de wortels koken 
sommigen een drank tegen buikloop. De bladeren dienen als kraam- 
zuiverend middel en, fijngewreven met rijst en wat djintën in azijn 
gekookt, ter bevochtiging van omslagen voor — of tot het verdrijven 
van — harde gezwellen. Het gebruik van de bladeren van C. longi- 
folia, dat mij te Buitenzorg werd opgegeven, komt hiermede overeen: 
zij zouden n. |. de medicijn wezen voor wonden en zwellingen, 
die maar niet beter willen worden. Ook de toepassing door Ridley 
(Mal. Geneesmiddelen, bl. 17) vermeld, dat de bladeren worden 
gebezigd tegen koliek, vindt men bij Rumphius terug in het ge- 
bruik van de wortels. 
Nog twee mijner aanteekeningen maken melding van inwendig 
gebruik als geneesmiddel (een van een afkooksel en een van een 
koud aftreksel van de gewreven bladeren), zoodat het verwondering 
baart, dat deze plant zoo giftig is voor visschen, als volgen moet uit 
Indische Vergiftrapporten No. 201, indien tenminste de opgegeven 
wetenschappelijke naam juist is. Men leest daar, dat op Siaoe.de 
bladeren “van den tama worden gebezigd om de visschen te dooden, 
die bij eb in het rif zijn achtergebleven. Daartoe worden de bladeren òf 
Hout. 
Bast, 
Hout. 
Bladeren, 
Wortels. 
Bladeren. 
