CLERODENDRON — AVICENNIA. 128 
vonden, zoowel voor pagers als om het hout. Op Sumatra is hij 
in de benedenlanden algemeen. Het hout wordt daar volgens K. & 
V. geroemd voor huisbouw en bruggen; het is licht en veer- 
krachtig en dient in Palembang voor den bouw van ossenkarren en 
dergelijk klein werk, in de Lampongs bij den huisbouw, doch liefst 
onder dak. Stakman (Toelang Bawang No. 114) noemt het een zeer 
gewilde houtsoort en vermeldt de ook in Palembang bekende eigen- 
aardigheid, dat het in stroomend water in den tijd van 6 jaar versteent. 
‚In Bulletin No. 14 Kol. Museum, bl. 60, wordt gezegd, dat loeroes- 
hout door zijn laag s.g. bijzonder ín aanmerking komt voor kapcon- 
structies: voor andere doeleinden zou het minder bruikbaar zijn 
wegens een sterke neiging om te scheuren. Ook zou het worden 
aangetast door witte mieren en in den grond snel verrotten. 
Een aftreksel van de bladeren wordt in Z. O. Borneo gebezigd 
als mondspoeling tegen tandpijn; in Palembang kent men aan een 
afkooksel koortswerende eigenschappen toe. 
In hef Museum: Hout, ook versteend. 
253/7200. Petraeovitex ? Riedelii, Oliv. 
253/7205. 
Volksnamen. Mal. Amb.: Tali boeboe — Alf. Amb. : Hahiat, 
Seroewari. 
Onder den naam van Funis quadrifidus beschrijft Rum- 
phius (V, bl. 4) een zeldzame liaan, groeiend in het dichte kreu- 
pelbosch en in vochtige valleien, waar zij over het lage geboomte 
loopt. Haar stam schijnt te bestaan uit vier strengen, die echter 
bij de leden niet aaneensluiten: hij is een arm, soms wel eens 
een been dik en zendt een groot aantal lange, dunne zijtakken uit, 
waarmede de plant een groote verwarring maakt. Die takken zijn 
taai en buigzaam, bijna onbreekbaar en bestand tegen zeewater, 
zoodat de visschers ze gebruiken als lijnen voor treknetten, voor 
het neerlaten van fuiken en voor ankertouwen (Rumph.). 
Avicennia officinalis, L. 
Volksnamen. Mal.: Api-api, Kajoe ting (Menado), Manggi- 
manggi poetih (Mol.) — Jav. : Api-api, Api-api brajoe, Api-api 
katjang — Soend. : Ki blanak — Mak. : Pèpé-pèpé — Alf. Amb. : 
Wata koemban — Ceram: Afi-afi — Alf. Minah.: Tioes léwo. 
Meestal lage, soms echter 17 tot 20 M. hooge en 1.50 à 1.60 
M. dikke boom van de vloedbosschen van tropisch Azië en Aus- 
tralië, vooral te vinden aan kleikusten (K. & V. — VII, bl. 217). 
Rumphius (lll, bl. 115) beschrijft hem onder den naam van Man- 
gium album als een lagen boom, somtijds een struik, van ver- 
anderlijke gedaante. Het hout is wit en voos, geaderd als vuren- 
hout; het droogt na het kappen zeer snel en is dan licht. In de 
oude, dikke stammen vindt men een bruin of zwartachtig hart, 
niet dikker dan een duim, doch het omliggende hout ter dikte 
van een dij wordt redelijk hard en is zeer duurzaam. Op som- 
mige eilanden wordt dat harde hout gebezigd voor stijlen van 
huizen. Overigens maken de javanen en makassaren van het hout 
rijstblokken, waarvoor het bijzonder geschikt is, doordat de scherpe 
draden het pellen zeer vergemakkelijken. Verder wordt het alleen 
gebruikt als brandhout: het brandt zeer gemakkelijk, doch geeft 
Hout. 
Bladeren 
Hout. 
