256/7404. 
Cultuur. 
Oogst. 
140 SOLANACEAE. 
ook steeds vermeld, doch onder verschillende namen: deze, ver- 
moedelijk zuiver botanische, kwestie eischt nader onderzoek. 
In het Museum: Kruid, vruchten. 
Capsicum annuum, L. 
Volksnamen. Mal. : Tjabé, Tjili (Mol.)—Soend.: Sabrang— 
Jav: Lombok, Mèngkrèng. 
De spaansche peper is een tot 1 M. hoog, ietwat houtig kruid, 
afkomstig vermoedelijk uit Brazilië, doch thans gekweekt in alle 
heete, warme en gematigde luchtstreken. In den Maleischen Archi- 
pel komt het van af het strand tot hoog in het gebergte overal 
gecultiveerd voor, doch niet — zeker niet algemeen — verwilderd. 
Op Java wordt lombok volgens Sollewijn Gelpke (bl. 159) geplant 
als tweede gewas op sawahs, maar meer op tegals, die daarvoor 
tot vijf maal worden geploegd. Het zaad wordt uitgelegd op een 
zaadbed, waar de planten twee maanden op blijven tot zich bloem- 
knoppen beginnen te vertoonen; men beweert, dat bij eerder 
overplanten de vruchten onrijp afvallen. De zaailingen worden 
afgesneden en op 2 > 3 voet uitgezet. Als zij beginnen door te 
groeien, wordt er gewied en dit wordt soms drie maal herhaald, 
zelfs als men reeds is begonnen met plukken; minstens geschiedt 
het twee keer. Sawahs worden volgens De Bie (Inl. Landbouw, 
l, bl. 117) niet zoo zorgvuldig behandeld als tegalgronden. Zijn 
zij slechts ijl bezet met onkruid, dan wordt dit een of twee we- 
ken nadat de padí van het veld is aanstonds ondergewerkt; is 
de begroeiing daarentegen dicht, dan wordt het onkruid met 
het padistroo neergeslagen en na drogen verbrand. De sawah 
wordt dan bewerkt, zelden meer dan eens. Heeft het veld last 
van water, dan wordt de grond tot bedden opgehoogd; anders 
aardt men aan gedurende het wieden. Op sawahs bedraagt de 
plantwijdte 1!/, tot 2 voet; Om de plantjes zoo min mogelijk aan 
de zonnewarmte bloot te stellen, geschiedt het uitplanten bij voor- 
keur in de middaguren. Gedurende de eerste week wordt dagelijks 
begoten, soms uit greppels, die men-voor dat doel opzettelijk tusschen 
de bedden graaft om het water uit de leiding aan te voeren. Twee of - 
drie weken na het overplanten wordt er gewied en wanneer de aan- 
plant 1°/, à 2 maanden oud is, nogmaals. Tegen het einde van de der- 
de maand zijn de eerste vruchten rijp en men kan drie of vier keer van 
hetzelfde veld oogsten. Tjabé wordt geplukt als zij een kersroode 
kleur heeft aangenomen, behalve natuurlijk die vormen, welke niet 
rood worden, zooals de groene, die ook bij volkomen rijpheid 
groen blijft. De eerste pluk levert gewoonlijk weinig op, het meeste 
de tweede of derde; tegen den vierden pluk is in den regel de 
tijd genaderd waarop de sawah moet worden bewerkt voor de 
padi en dan worden de planten eenvoudig uitgetrokken, op hoopen 
verzameld en verbrand. Het hoogst is de productie bij matigen 
regenval; bij te overvloedige regens vallen de vruchten ontijdig 
af, of zij verrotten aan de plant (De Bie). De opbrengst stelt Sol- 
lewijn Gelpke op ca 16 picols per bouw. Finantiëel zijn de 
resultaten nogal wisselvallig, omdat de prijzen zeer afhankelijk 
zijn van de tijdsomstandigheden, doch: in het algemeen is het 
een voordeelige cultuur. Volgens het Verslag 1914 van den Land- 
