256/7434. 
Zaadbedden. 
154 SOLANACEAE. 
de zaailingen uit Wanaradja of Wanakerta; bibit voor Tjipoetri 
betrekt men uit Lembang, enz. Als reden van bestaan van dezen 
bibithandel wordt opgegeven, dat men door aankoop van elders 
beter en sterker planten verkrijgt, maar gemakzucht zal daaraan 
in vele gevallen niet vreemd zijn, omdat het telen van bibit veel 
zorg vereischt en vaak ook teleurstelling baart. 
Tot wering van insecten worden de zaden wel eens in loog van 
padistroo geweekt, doch meer worden zij met asch vermengd. 
Sommige inlandsche landbouwers bestrooien tevens het bed na het 
bezaaien met wat asch, of bedekken dit tevoren met droge bla- 
deren en stroo, welke materialen dan in brand worden gestoken. 
In Oost-Java wordt vaak om het zaadbed wat geraspte klapper 
gestrooid, gemengd met zemelen of arênsuiker. Indien europeesche 
ondernemers het zaad verstrekken, is dat vooraf op vochtige doe- 
ken tot een begin van kiemen gebracht; de mieren toonen er dan 
geen belangstelling meer voor. Ten einde aaneenkleven van de 
zaden te voorkomen en een gelijkmatige, ijle verdeeling te krijgen, 
heeft vermengen plaats met fijn zand. De kieming, die 3 à 7 dagen 
duurt, is in den regel ongelijkmatig. 
De zaadbedden legt men in de Preanger bij voorkeur aan op 
een licht beschaduwd deel van het erf; in het Rembangsche kiest 
men daarvoor de breedste stukken van hoog gelegen sawahdijkjes. 
Terwijl de padi nog te velde staat, worden deze stukken met 
tusschenpoozen van eenige dagen 6 of 7 keer bewerkt en goed 
verkruimeld, waarna zij door branden van onkruid e.d. met asch 
worden bedekt. Vervolgens worden zij begoten en nog denzelfden 
dag bezaaid. Ook in de Preanger wordt de voor de zaadbedden 
bestemde grond meerdere malen bewerkt en vervolgens tot bedden 
van 3 à 4 voet breedte en 1 voet hoogte opgetrokken. Na het 
bezaaien worden die bedden tegen pluimgedierte beveiligd door 
een ijlen pager van dun gespleten bamboe. Tegen regen en zonne- 
schijn worden zij beschut door een sterk hellend afdak van varen- 
bladeren, die onder den invloed van weer en wind snel vergaan. Ge- 
schiedt dit laatste niet spoedig genoeg, dan wordt drie weken na het 
zaaien begonnen de bedekking uit te dunnen, zoodat de jonge plant- 
jes op den leeftijd van ca 1 maand aan zon en regen gewend zijn. 
In Bondowoso, Djember en andere streken legt men de zaad- 
bedden aan op de sawahs zelf; in Rembang en Oost-Java bedekt 
de bevolking haar eigen bedden na het bezaaien een week lang 
met klapperbladeren, alang-alang of padistroo. Gedurende die week 
wordt de grond door geregeld begieten vochtig gehouden. Nadat 
de kieming heeft plaats gehad, wordt deze bedekking weggenomen 
en vervangen door een laag afdak. 
Gewoonlijk wordt veel meer zaad gebruikt dan men noodig. 
heeft, zoodat de plantjes in de verdrukking komen en onregelmatig 
groeien. Het trekken van bibit heeft dan ook twee, soms drie keer 
plaats. De eerste maal worden de krachtigste exemplaren uitgezocht 
en de achterlijke krijgen daardoor een kans om bij te komen; 5 
à 10 dagen later worden, naar gelang van de behoefte, de beste 
weer uitgezocht. De rest dient om in te boeten of voor verkoop 
op de pasars. Voor uitplanten is de bibit geschikt op den leeftijd van 
45 à 60 dagen, als zij 4tot 7 blaadjes bezit. De zaailingen worden 
een 
