LIMNOPHILA — OROXYLUM. 165 
__257/7563. Curanga amara, JUSs. 
2517/7564. 
2571/1576. 
258/7700. 
Volksnamen. Mal.: Ampadoe tanah, Daoen koekoerang (Mol.)— 
Soend.: Tamaha raheut — Alf. Minah.: Kéroet, Parang rain- 
dang, P. rintëk — Tern. : Papaita — Alf. Amb. : Ai loöen oejin. 
Kruid, op Java niet algemeen. Rumphius (V, bl. 459) beschrijft 
het onder den naam van Serrulata amara als een gewas met 
zeer taaie, kruipende, van onderen wat houtige stengels, groeiend 
in velden en valleien, onder heggen en boomen en ook aan rivier- 
oevers. Het is uitermate bitter, doch niet purgeerend; het sap of 
een afkooksel ervan wordt gebruikt als wormdrijvend middel bij 
kinderen, tegen buikkrampen en bij anderdaagsche koorts. Een 
papje van de bladeren geneest schurft en andere onzuiverheid van 
de huid (R.). Volgens De Clercq (No. 939) zouden in het oostelijk 
deel van den archipel de bladeren worden aangewend tegen de 
zwarte schubziekte, cascado. De soendasche naam famaha raheut 
wijst op gebruik tot het heelen van wonden. Dr Boorsma (Planten- 
stoffen Il, bl. 73) trof het in den inlandschen medicijnhandel aan on- 
der den naam van koen fa tjaoe; een aftreksel ervan op arak nemen 
de hier gevestigde chineezen in tegen groote vermoeidheid, doch voor- 
al na bekomen kneuzingen en builen, ontstaan door slaan, stooten, 
vallen e.d. De werkzaamheid zou berusten op de eigenschap den 
bloedsomloop te versnellen. Het bittere bestanddeel bleek een in 
water bijna niet oplosbaar, stikstofvrij, weinig giftig glucosied te 
zijn, curangine genoemd, dat volgens B. verdient als geneesmiddel 
te worden beproefd, daar de mogelijkheid niet is buitengesloten, 
dat het op het hart een soortgelijke werking uitoefent als digitaline. 
In het Museum: Kruid. 
Ilysanthes veronicifolia, Urban (Bonnaya v., Spreng.) 
Volksnamen. Mal.: Langir poeja — Jav.: Oerék-oerék polo. 
Liggendofopstijgend kruid, op Javaalgemeen. In Midden-Javawordt 
het volgens Boorsma (Geneesmiddelleer, bl. 19) als geneeskrachtig 
beschouwd: men wendt hetmetadas-poelasariaantegen duizeligheid. 
Scoparia dulcis, L. 
Volksnamen. Soend.: Djakatoewa. 
Opgericht kruid, inheemsch in tropisch Amerika, op Java alge- 
meen voorkomend als akkeronkruid (Koorders’ Exkursionsflora). 
Boorsma (Jaarboek 1913 Dept v. L. N. & H., bl. 30) ontving het 
als gindjé ménir of g. djépoen van verschillende plaatsen op Java 
als opiumsurrogaat, doch het is een onschuldig. gewas. In Plan- 
tenstoffen II, bl. 83, bericht hij, dat er sporen alcaloïd en bitterstof 
in werden gevonden. Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 26) zegt, 
dat de maleiers een aftreksel ervan gebruiken tegen hoest. 
In het Museum: Kruid. 
BIGNONIACEAE. 
Oroxylum indicum, Vent. (Calosanthes indica, Bl). 
Volksnamen. Mal.: Boengli (Batav.), Kajoe pédang (Menad.), 
Kapoeng-kapoeng (Palemb.) — Soend.: Pong-porang—jJav.: 
Kadjëne djalêr, Kajoe lanang, Moengli, Woengli — Mad.: 
Dhang-pêdhangan. 
Meestal kromme boom, hoogstens 9 à 12 M. hoog en 15 tot 25 
