CEPHAELIS — HYDNOPHYTUM. 205 
derigen groei konden de planten nimmer worden gebracht, welke 
meststoffen daarvoor ook werden aangewend. Ook wordt gezegd, 
doch dit wordt door anderen ontkend, dat bij voortgezette cultuur 
het alcaloïd-gehalte afneemt, waartegen in hetzelfde Bulletin 1908, bl. 
45 bemesting met gebrande aarde wordt aanbevolen. De Director of, 
Agriculture van Malaya berichtte in zijn rapport over 1913 (Bulletin 
No. 20 Dept of Agr. F.M.S.), dat bij het proefstation te Kuala Lumpur 
de planten wel gedijen, doch veel zorg vereischen. Blijkens Tropical 
Agriculturist Sept. 1914, bl. 253, waren van af 1902 van het Mal. 
Schiereil. in totaal ruim 1800 balen ipecacuanha afgescheept; de 
cultuur wordt strikt geheim gehouden en de afvoer zoodanig 
geregeld, dat de londensche markt nooit overvoerd geraakt. Ook 
daar wordt gewezen op de moeilijkheid van de cultuur en gezegd, 
dat de wortels eerst vier jaar na het planten oogstbaar zijn. 
De vraag naar ipecacuanha schijnt toenemend te zijn, zoodat, 
in verband met de zeer hooge waarde van het product, de be- 
langstelling daarvoor onverflauwd voortleeft. 
2710/8411. Cephaelis stipulacea, Bl. (Uragoga stipulacea, Schum.). 
Volksnamen. Mal: Katjoe-katjoe—Soend.: Hampéroe bogo, 
Ki korès, Ki tjantoeng. 
Opgerichte, tot 1 M. hooge halfheester, verstrooid groeiend in het 
gebergte van West- en Midden-Java (Koorders’ Exkursionsflora). Vol- 
gens Hasskarl’s Nut (No. 332) worden de fijngewreven bladeren uit- 
wendig toegepast tegen een schurftachtige huidziekte (sakit belas). 
2710/8412. Lasianthus spec. 
Volksnamen. Mal. : Lamkoeboe (Koeboestr.). 
Heester, tot 2.50 M. hoog, in de Koeboestreken algemeen op 
moerassige gronden. Een aftreksel van de wortels wordt door de 
mannen gedronken als aphrodisiacum; de zwarte vruchtjes ter 
grootte van erwten zijn eetbaar. 
In het Museum: Wortels. 
2710/8418. Saprosma arboreum, Bl. 
Volksnamen. Soend.: Kahitoetan — Jav.: Sèmboekan. 
Boomheester van Java en Borneo, hoogstens 10 à 15 cM. dik. 
Bij snijden in de takken of den stam verspreidt hij een zoo door- 
dringenden, aan faeces herinnerenden stank, dat men hem gemak- 
kelijk kan herkennen en daaraan dankt hij de opgegeven inland- 
sche namen, die hij gemeen heeft met een paar andere stinkende 
Rubiaceae. De gekneusde twijgen worden in Z. W. Bantam soms 
in inlandsche medicijnen gemengd (K. & V. — VIII, bl. 216). 
Volgens Van der Burg (Geneesheer III, bl. 439) zou dit — vol- 
gens Filet (No. 3154) Saprosma fruticosum, Bl. — de stamplant 
zijn van het kajoe tahi vari den inlandschen medicijnhandel, doch 
dat is afkomstig van een Celtis-soort. 
2170/8426. Hydnophytum amboinense, Becc. en Myrmecodia Rum- 
phii, Becc. 
Volksnamen. Mal. : Roemah sêmoet — Jav.: Oerék-oerek polo 
Eerstgenoemde soortisde Nidus formicarum niger, of het 
