__ 2175/8591. 
2715/8594. 
2715/8594. 
MOMORDICA — LUFFA. 217 
Van pëparé bestaan verscheiden vormen, die vooral verschillen 
in de lengte der vruchten en dienovereenkomstig worden benaamd. 
P. kodok en p. ajam zijn te Batavia vormen met korte vruchten. 
De wilde, die meestal klein zijn en nooit het fraaie voorkomen bezit- 
ten van de gekweekte, welke worden ingewikkeld om een bijna 
witte kleur te verkrijgen, gebruikt men als de gekweekte; zij worden 
aangeduid met namen als p. alas, p. leuweung, p. hoetan. 
In het Museum: Vruchten. 
Momordica subangulata, B/. 
Volksnamen. Mal.: Kambas. 
Klimplant met 3 à 4 M. lange stengels, welke over den grond kruipt 
of tusschen kreupelhout opklimt en dat vaak geheel bedekt. In Zuid- 
Sumatra werd zij herhaaldelijk in groote hoeveelheid aangetroffen 
op de ladangs, doch nooit opzettelijk aangeplant. De jonge spruiten 
en onrijpe vruchten worden bij gebrek aan beter tot sajoer bereid. 
In het Museum: Vruchten. 
Luffa acutangula, Roxb. (L. foetida, Cav). 
Volksnamen. Mal. : Djingi (Mol.), Ojong (Batav.), Pêtola bêng- 
gala (Mol), Timpoet (Palemb.) — Soend.: Emès, Kimpoet — 
Jav.: Katjoer. 
Klimplant, door Rumphius (V, bl. 408) beschreven onder den 
naam van Petola bengalensis, omdat zij waarschijnlijk door 
de bengaleezen op Java is ingevoerd en van daaruit over den 
archipel is verspreid. 
Volgens De Bie (Inl. Landb. II, bl. 1) worden op Java de Luíffa- 
soorten geplant als tweede gewas, zoowel op tegalgrond als op 
sawahs. Het door dezen schrijver omtrent de cultuur van Mo- 
mordica Charantia, L. medegedeelde is ook toepasselijk op Luffa 
spec. div. Rumphius zegt, dat deze soort niet op latten wordt geleid, 
doch dat men haar langs de heggen en over de ruigte laat loopen. 
De jonge bladeren gebruikt men volgens De Bie als toespijs, 
doch meer, met water fijngewreven, als smeersel voor koortslijders. 
De vrucht, zegt Rumphius, is een hand lang (vaak veel langer), 
aan beide zijden toegespitst, bezet met 9 of 10 sterk uitspringende 
ruggen. De schil is rimpelig en wordt spoedig hard en houtachtig; 
alsdan is het vleesch veranderd in een dradige zelfstandigheid, 
zoo taai, dat men haar kwalijk uit elkaar kan trekken. De niet 
meer dan halfrijpe worden, nadat de scherpe ruggen er wat 
afgesneden zijn, gekookt gegeten (Rumph.). De halfvolwassen 
vruchten komen zeer algemeen voor op de pasars. De Bie deelt 
mede, dat zij twee maanden-na het uitzaaien worden geplukt en 
in sajoer, of gestoomd dan wel gekookt met een sambalsaus, 
worden genuttigd; zij zijn verkoelend en werken afvoerend. 
In het Museuin: Vruchten. 
Luffa Pacutangula, Roxb: ff amara, Clarke (Luffa syl- 
vestris, Mig.). 
Volksnamen, Mal. Mol.: Pétola hoetan — Mak. : Tambara. 
De Petola sylvestris van Rumphius, nog niet met zeker- 
heid herkend, wordt door hem beschreven (V, bl. 409) als een 
Vormen. 
Cultuur. 
Bladeren. 
Vruchten. 
