LUFFA. 219 
2175/8594. gedronken bij het wegblijven vande menstruatie buiten zwangerschap. 
De vrucht, vervolgt Rumphius, is recht en heeft den vorm van een Vruchten. 
komkommer; volwassen is zij 1!/, à2 voet lang, een arm dik, van onde- 
ren iets dikker. Zij is voorzien van eenige donkere groeven of voren 
en daarlangs witachtig geplekt, overigens grasgroen. De jonge, groe- 
ne vruchten zijn een gewilde en dagelijksche kost voor den gemeenen 
„man; zij worden met schil en al ín dikke schijven gesneden en met 
vischsop of klappermelk gekookt, doch, gelijk het geval is met de 
bladeren, er moet iets hartigs bij, want op zichzelf zijn zij laf en 
waterig. Bij de oude vruchten is de schil houtachtig, dun en 
d broos geworden als papier, en het vleesch veranderd in een harí- 
gen, drogen, verwarden klomp, waarin vele zwarte zaden liggen 
ES (Rumph.). Deze skeletten zijn de veelvuldig gebruikte luffa’s van 
den handel. Bedient men zich in de warme landen, waar luffa’s 
„evenals hier algemeen worden geteeld, van locaal product, voor 
de voorziening in de behoeften van de westersche markt heeft 
Japan een vrijwel onbestreden monopolie. Herhaaldelijk is getracht 
dat te breken en ook Java heeft pogingen daartoe gedaan, doch 
tevergeefs. Een beschrijving van de cultuur in Japan verscheen in 
Teysmannia 1890, bl. 507. In denzelfden jaargang, bl. 312, werden 
de proefnemingen van Wigman gepubliceerd betreffende den groei 
van verschillende soorten. Tengevolge van de verwarring op het 
gebied zoowel van de botanische als de inlandsche namen, is het 
echter niet recht duidelijk met welke soorten is geëxperimenteerd, 
doch het is wel zeker, dat de japansche soort (L. cylindrica) te 
Buitenzorg en elders weinig en slechte luffa’s gaf. Wigman zag de 
beste resultaten van de bloesdroe, die evenwel ongelukkigerwijze 
door hem Luffa foetida, Cav. (= L. acutangula, Roxb.) wordt ge- 
noemd. Aangezien echter de vorm van de vrucht van L. acutangula 
het niet zeer waarschijnlijk maakt, dat deze bruikbaar zou zijn 
voor het leveren van fraaie groote skeletten, welke, zooals Wigman 
zegt, het zouden kunnen winnen van de uit Japan ontvangen mon- 
sters, is het zeer waarschijnlijk L. cylindrica, Roem. geweest, dus 
toch de goede soort, alleen reeds een paar eeuwen vroeger geïm- 
porteerd en hier als cultuurplant volkomen ingeburgerd. Van een 
proef op eenigszins grooter schaal is sprake in Teysmannia 1892, 
bl. 120; ook die mislukte, omdat de opbrengst te gering was en 
de luffa's te klein en niet blank genoeg waren. Van Romburgh 
meende de ongunstige resultaten te moeten toeschrijven aan te 
groote vochtigheid van het buitenzorgsche klimaat. Het is daarom 
niet gezegd, dat onder gunstiger omstandigheden niet een behoor- 
lijke opbrengst van goede kwaliteit is te verkrijgen. 
Omtrent de behandeling verstrekte het Imp. Institute volgens 
Agr. News 1911, bl. 84, de volgende aanwijzingen, die in zoo- 
verre afwijken van de hierboven opgegeven handleiding, dat er 
geen melding in wordt gemaakt van het uitloogen van de skeletten 
in helder, stroomend water. De vruchten moeten aan de plant 
blijven totdat zij een geelachtige tint hebben aangenomen, doch 
nog niet bruin zijn geworden, daar dit een aanwijzing is, dat de 
schil achteruitgaande is, gepaard aan verkleuring van de vezel. 
Zij worden afgesneden met 5 cM. steel en daaraan gedurende 2 
of 3 dagen opgehangen op een luchtige plaats. De schil wordt dan 
