CUCURBIT A — SECHIUM. 231 
Den tot kool gebranden wortel geeft men, tot poeder gewreven, Wortels. 
in bij zwarte kinderpokken tot het uitdrijven daarvan en de ver- 
sche wortel, gewreven en op den rug gesmeerd, verdrijft de 
pijn in den rug bij koorts (Rumph.). Vorderman vermeldt den 
wortel (Geneesmiddelen Il) als voorkomend in den inlandschen 
medicijnhandel te Soerabaja. Te Batavia trof ik niet dezen, doch de 
stengels aan. Rumphius zegt, dat die in stukken gesneden in den rook stengeis. 
worden gedroogd, zoodat men ze lang kan bewaren. in water 
gewreven met Acorus calamus, L. en ingenomen, verdrijven zij 
duizeligheid, in het bijzonder bij hooge koorts. 
Zooals de wortel dienstig is bij de gevaarlijke zwarte pokken, 
zoo gebruikt men bij alle andere kinderpokken de bladeren. Deze Bladeren. 
worden met water gewreven en door een doek gezeefd; het vocht 
wordt den patiënt ingegeven. Datzelfde vocht laat men drinken 
bij heete koorts, terwijl tegelijkertijd het lichaam van den lijder 
met de gewreven bladeren wordt ingesmeerd (Rumph.). De bla- 
deren vermeldt Vorderman in Geneesmiddelen Il onder No. 193. 
Medicinaal gebruikt heeten zij volgens hem in Kedoe daoen sarap 
alas. Mevr. Kloppenburg zegt, dat zij tegen buikziekte dienen. 
De bladeren geven ook een zoet moes, dat men echter niet te 
lang mag laten koken, omdat het dan slijmerig wordt. De kleine, 
komkommervormige vruchten worden insgelijks gekookt gegeten, vruchten. 
alleen of met toeribladeren (Rumph.). Op Java worden volgens 
Hasskarl’s Nut (No. 100) de bladeren gestoomd, en de vruchten 
gekookt bij de rijst gegeten. De jonge vruchten worden ook geconfijt. 
In Bagelen zag Vorderman (Ll. c.) de fijngestampte zaadkernen, Zaden. 
met klapperolie gemengd, aanwenden tegen schurft. 
In het Museum: Stengel, geconfijte vruchten. 
E 
$ 
| 
' 
| 
E 
2715/8636. Sechium edule, Sw. 
Volksnamen. Mal.: Laboe siam — Soend. : Gambas. 
Klimplant, inheemsch in de Antillen en Midden-Amerika, in 
alle tropische landen gecultiveerd; op Java is zij — naar Wigman in 
Teysmannia 1902, bl. 431 mededeelt — omstreeks 1880 ingevoerd. 
Volgens De Bie (Inl. Landb. II, bl. 2) wordt zij gekweekt op Cuituur. 
dezelfde wijze als Momordica Charantia; te Buitenzorg plant men 
ze alleen op de erven en laat ze ín de boomen klimmen. Volgens 
de monographie van Desruisseaux inl’ Agr. pratique d. p. c. 1907, 
bl. 5 wordt Sechium edule ongeveer 20 jaar oud en levert zij op 
4 à 6-jarigen leeftijd 300 tot 500 vruchten, het eenige voortbreng- 
sel van deze plant, dat men hier gebruikt. Elders worden alle 
overige deelen insgelijks benut. 
Genoemde franschman zegt, dat na het tweede jaar talrijke wortel- Wortels. 
knollen ontstaan, die men jaarlijks kan oogsten na het afvallen van 
de bladeren in den drogen tijd; zij zijn 2 ons tot 1 Kg. zwaar, doch 
als men ze laat staan, bereiken zij een gewicht van wel 8 à 10 
Kg. De jonge zijn smakelijk en worden gegeten; de oudere dienen 
voor varkensvoer. Volgens Agr. News 1912, bl. 303, worden in 
Mexico de eenjarige wortels, gekookt en gecontijt, als een gewone 
snoeperij langs de straten verkocht en de tweejarige in schijfjes 
gesneden gebakken voor tafelgebruik. 
Uit de nog volkomen groene deelen van de stengels wordtop Stengels. 
