2716/8698. 
2176/8704. 
2171/8716. 
SECHIUM — SCAEVOLA. 233 
pische landen, op Java algemeen in de vlakte (Koorders’ Exkursi- 
onsflora). Volgens Hasskarl’s Nut No. 324 wordt het gestoomd bij 
de rijst gegeten en is het smakelijk; de bladeren worden te Bui- 
tenzorg op de pasars verkocht onder den naam van goenda padi. 
Pratia nummularia, Kurz (Lobelia Horsfieldia- 
na, Mig, Piddingtonia nummularia, DC,Pra- 
tia begonifolia, Kurz.). 
Kruipend, zodevormend kruid van den Maleischen Archipel, op 
Java zeer algemeen in het gebergte tusschen 600 en 2600 M. 
zeehoogte (Koorders’ Exkursionsflora). De Clercq (No. en geeft 
het weinig zeggende en niet toepasselijke bawangan als javaan- 
schen naam op en deelt mede, dat de fijngewreven bladeren een 
middel zijn tegen Spruw. 
Isotoma longiflorum, Presl. 
Volksnamen. Melksterretje. 
Zeer giftig, melksaphoudend kruid, op Java uit West-Indië in- 
Ee en hier verwilderd. Blijkens Boorsma’s Plantenstoffen II, 
„. 107, bevat het een alcaloïd, dat verlammend werkt op de her- 
dean. het verlengde merg en het hart. Volgens mondelinge me- 
dedeeling van denzelfden wordt te Buitenzorg het fijngestampte 
blad bij kiespijn in holle kiezen gestopt. 
GOODENIACEAE. 
Scaevola frutescens, Krause (Sc. Koenigii, Vahl). 
Volksnamen. Mal.: Gaboesan (vulg.), Papatjéda (Mol), Pé- 
lampong, — Bat. : Soebang-soebang — Soend.: Babakoan, B. 
lalaki, Gagaboesan — Jav.: Doedoelan, Woedoelan — Mad.: 
Djhatè pasèr — Bal. : Pélénda laoel — Alf. Minah.: Bawoentoe- 
lan, Kokolè — Alf. Z. Ceram: Mokal, Moral — Banda: Toetoekéët. 
Opgerichte, 1 tot 3 M. hooge heester van zandige of rotsachtige 
stranden, door Rumphius beschreven (IV, bl. 116) onder den naam 
Buglossum litoreum als een heester met een korten, krom- 
men stam, gewoonlijk een been dik, groeiend uitsluitend op vlak- 
ke stranden waar de bodem voornamelijk uit kleine steentjes be- 
staat en rivieren uitmonden, dikwerf zoo weelderig en aan elkaar 
gerijd, dat het een doorgaande haag gelijkt. 
De wortel is een tegengif tegen allerlei schadelijken kost, als 
vergiftige krabben, visschen enz. 
Het hout is wasgeel, lang van draad en hard; dat van heel 
oude planten is bruin of zwartachtig. In den grond ís het niet 
duurzaam, maar wel in zeewater. De inlanders, in het bijzonder 
de papoea’s, maken daarom de voor den bouw van hun vaartui- 
Wortels. 
Hout. 
gen benoodigde nagels van het harde hout van het ondereinde _ 
der dikke stammen en die pinnen zijn nog gaaf als de prauwen 
reeds lang buiten dienst zijn gesteld. 
In de vette, weeke takken, die niet meer dan een duim dik zijn, 
vindt men onder het dunne hout een spierwit, droog, sponsachtig 
hart, volmaakt overeenkomend met vlierpit. Hoe ouder de takken 
worden, des te dikker wordt het hout en dunner het merg; in den 
Merg. 
