ELEPHANTOPUS — EUPATORIUM. 237 
tels als thee worden gedronken en het lichaam met de fijnge- Worteis. 
stooten wortels worden ingewreven bij verhoogde temperatuur. 
De Clercq (No. 77) vermeldt, dat de fijngestampte bladeren in Kruid. 
water worden gedaan en dit infuus tegen borstaandoeningen te 
drinken wordt gegeven. Dr Boorsma deelde mij mede, dat ba- 
badotan voorkomt in samengestelde middelen tegen buikkwalen 
en te Buitenzorg vernam ik, dat een zalfje van de gewreven bla- 
deren met kalk op versche wonden wordt gesmeerd. De Heer 
Bakhuizen van den Brink berichtte, dat een aftreksel van de bla- 
deren door de soendaneezen wordt ingedruppeld bij een branderig 
gevoel van de oogen. 
Van Romburgh vond in dit kruid een geringe hoeveelheid aethe- chemie. 
rische olie van zeer intensieven reuk (Verslag 1896 omtrent ’s Lands 
Plantentuin, bl. 48). Ook Greshoff (Plantenstoffen Il, bl. 106) ver- 
meldt een en ander omtrent de bestanddeelen, waaronder cumarine. 
In het Museum: Kruid. 
280/8816. Eupatorium pallescens, DC. 
Volksnamen. Soend.: Babandjaran, Darismin, Ki dajang, 
Ki oengkloek, Ki papatang, Ki rinjoeh, Papatètan. 
Struik of heester, inheemsch in Zuid-Amerika, doch zich hier 
thuis gevoelend als in zijn vaderland en in West-Java tusschen 
1000 en 4000 voet zeehoogte zelfs Lantana Camara, L. verdringend. 
Door den aanzienlijken bladafval is hij een uitnemende humus- 
vormer en veel verkieslijker dan zijn concurrenten Lantana en 
alang-alang. Vaak wordt hij gebezigd om afspoeling tegen te gaan: 
een enkele rij, uit stekken geplant, vangt als een zeef de door 
het water medegevoerde vaste stoffen op (Teysmannia 1911, bl. 
390 en Tropische Natuur 1915, bl. 168). 
Volgens mededeeling van den Heer Bakhuizen van den Brink 
dient het hout als brandstof en gebruiken de soendaneezen het 
pluis wel voor het opvullen van kussens. 
280/8816. Eupatorium triplinerve, Vahl (E. Ayapana, Vent.). 
Volksnamen. Mal.: Afjërang, Daoen panahan, D. prasman — 
Soend.: Djoekoet prasman —Jav.: Djapana, Godong prasman. 
Struik, ongeveer 1 M. hoog wordend, inheemsch in Amerika, hier 
gecultiveerd om zijn geneeskrachtige eigenschappen: men vindt de 
bladeren over geheel Java bij de medicijnverkoopsters. Waitz (Practi- 
sche waarnemingen, bl. 11) zegt, dat de werking min of meer over- 
eenkomt met die van vlierbloemen en dat de bladeren daarom kunnen 
worden aangewend tegen zinkingskoortsen en verkoudheden. Mevr. 
Kloppenburg beveelt een aftreksel aan als zweetdrijvend middel bij 
binnenkoorts en koude koorts, terwijl Jasper zegt (Geneeskr. plan- 
ten), dat zij met arènsuiker en water worden gekookt en het decoct 
aan koortslijders bij tusschenpoozen wordt toegediend. 
Een geheel andere toepassing blijkt uit Bleeker’s bericht in het 
Natuur- en Geneeskundig Archief 1844, bl. 179, n.l. dat een af- 
kooksel van de aromatisch bittere bladeren door de inlanders tegen 
chronische diarrhee wordt aangeprezen, De juistheid daarvan volgt 
uit het Summier ziekenrapport van Tjiandjoer in het Geneesk. Tijd- 
schr. v.N.I. dl 9, bl. 690, waar men leest, dat bij catarrhale 
