Chemie. 
280/8818. 
Medicinaal. 
Veevoeder. 
238 COMPOSITAE. 
diarrheeën en andere lichte buikziekten herhaaldelijk met goed 
gevolg gebruik werd gemaakt van een aftreksel van ayapana. 
Behalve de toepassing als zweetdrijvend middel vermeldt Hass- 
karl’s Nut (No. 146) nog, dat de fijngewreven bladeren bij hoofd- 
pijn op het voorhoofd worden gedaan en dat zij insgelijks dienen 
om vuile wonden van maden te zuiveren. Als middel tegen hoofd- 
pijn worden zij inderdaad wel aangewend, doch het laatst opge- 
geven gebruik heb ik nog niet bevestigd gekregen. 
Deze plant is herhaaldelijk onderzocht; volgens Wehmer’s Pflan- 
zenstoffe is er 1.14 ®/, aetherische olie, een nog niet gedefiniëerde 
koolwaterstof en cumarine in gevonden. 
Mikania scandens, Willd. (M. volubilis, Willd.). 
Volksnamen. Soend.: Tjapeu toeheur — Jav.: Sêmboeng 
rambat. 
Kruid, pl.m. 5 M. hoog klimmend (Koorders’ Exkursionstlora). 
De bladeren zijn wondheelend; in de handen fijngewreven, wor- 
den zij na de besnijdenis op het verwonde praeputium gelegd 
(Hasskarl, Het Nut No. 125). Ook bij andere verwondingen wor- 
den zij wel toegepast. 
Op Ceylon is gebleken, dat deze plant met graagte door het vee 
wordt gegeten (Trop. Agriculturist Apr. 1911, bl. 336). 
2809/8866. 
280/8901. 
Wortels, 
Bladeren. 
Dichrocephala latifolia, DC. 
Volksnamen. Jav.: Gletang, Tjontoman — Mad. : Koestikoesan. 
In den plantenatlas van Mevr. Kloppenburg wordt als No. 57 
een plant afgebeeld als indische wilde kamille (de hollandsche 
naam wordt gegeven, omdat de javaansche onstandvastig zijn), 
die volgens mededeeling van C.A. Backer waarschijnlijk moet 
worden geïdentificeerd met Dichrocephala latifolia. Op 2000 voet 
zeehoogte zou zij overvloedig voorkomen. Een afkooksel van de 
versche of gedroogde bloemknoppen met sawi lêmah beveelt Mevr. 
Kloppenburg aan als goed zweet- en urinedrijvend middel. 
Erigeron linifolius, Willd. (Conyza angustifolia, Roxb.). 
Volksnamen. Soend.: Djalantir, Djéntrèng, Monjènjèn — Jav.: 
Mandoeng-mandoeng, Sémboeng langoe, S. lantjoer — Mad.: 
Kamandhin kêrbhoej. 
Kruid. Te Buitenzorg werd mij medegedeeld, dat de wortel van 
monjèênjên, fijngewreven met adas-poelasari, op de lendenen wordt 
gesmeerd tegen een bepaalde soort van lendenpijn. Vorderman 
(Madoereesche planten No. 148) vermeldt, dat een papje van de 
versche bladeren op het voorhoofd wordt aangewend tegen hoofd- 
pijn, welke mededeeling De Clercq (No. 467) overbrengt naar Blu- 
mea lacera, DC. Deze bladeren zijn algemeen op Java verkrijgbaar 
in den inlandschen medicijnhandel. Dr Boorsma deelde mij mede, 
dat een afreksel van monjènjèn of tjong hin tjao, alleen of tezamen 
met wortels van Cajanus Cajan, Millsp. en akar nanangkaän, dan 
wel met gebrand opium, wordt ingenomen door schuivers om zich 
het gebruik van opium te ontwennen. 
In het Museum: Kruid. 
E. 
E 
or einden Erik enn 
N mene 
