280/9166. 
242 COMPOSITAE. 
Eclipta alba, Hassk. 
Volksnamen. Mal.: Daoen sipat (Mol.), Kêrêmak djantan — 
Jav.: Goman, Oerang aring — Mad.: Telantean — Banda: 
Daoen tinta. 
Kruid, door Rumphius (VI, bl. 43) onder den naam Eclipta 
beschreven als een onkruid, een voet of een el hoog, in de tuinen 
groeiend op mullen, zwarten grond. In water gewreven dient het om 
het hoofd te verkoelen en het haar te wasschen ten einde den groei 
te bevorderen en hetzelve zwart te verven, „een konstje van oude 
vrouwen die graag jong willen blijven”. Men smeert het sap ook 
pasgeboren kinderen op het hoofd om ze spoedig nieuw en zwart 
haar te doen krijgen. Voorts wordt het sap gedronken en op de 
borst gesmeerd tegen aamborstigheid. De bladeren, met een weinig 
zout gewreven op het hoofd gesmeerd, stillen hoofdpijn. Op Bali 
mengt men ze onder ander moeskruid (Rumphb.). 
Als hoofdwassching zijn de bladeren ook thans nog in gebruik 
en Ridley (Mal. Geneesmiddelen, bl. 18) zegt, dat ze, onder klap- 
perolie geroerd, worden gebezigd als haargroeibevorderend middel 
en voorts gelijk Spilanthes tegen tandpijn. Dr Boorsma deelde mij 
mede, dat ook in Midden-Java een aftreksel van oerang aring in 
klapperolie wordt gebruikt als haarolie, die het haar lang en zwart 
zou maken. Het kruid wordt voorts op ringworm gewreven en te 
Batavia zou een decoct worden ingenomen tegen benauwdheid. 
De bladeren worden ook gaarne gekookt gegeten. 
In het Museum; Kruid. 
2830/9192. Wedelia spec. div. 
Wortels. 
Stengels, 
Onder den naam Seruneum aquatile vat Rumphius (V, 
bi. 423) een aantal Wedeliasoorten samen, waaronder W, biflora, 
DC. hem wel het meest voor oogen moet hebben gestaan. Van de 
door-hem opgegeven volksnamen vindt men bij De Clercq saroeni 
(Soend., Jav.) en fjinga-tjinga (Ternate) terug onder W. biflora, 
DC. verder daoen songga (Mal. Amb.), késaksak (Balin.), oema- 
lani (Alf. Z. Ceram) en oetané maoelani (Alf. Hila) onder W. mo- 
luccana, Boerl. Ongetwijfeld zitten er meer soorten in verscholen, 
doch in eigenschappen schijnen zij vrij wel overeen te komen. 
R. beschrijft zijn materiaal ats een kruid met zeer lange, niet 
windende stengels, waarvan de knoopen wortelschieten als zij 
den grond raken en dat dientengevolge een groote plaats beslaat. 
Met zijn stengels op de lage ruigte rustend, wast het overal in het 
wild, op het strand en in de velden, het schoonste op het strand 
en aan de kanten van rivieren in de volle zon (dit is ongetwij- 
feld W. biflora). De geheele plant geeft een zwaren reuk af, als 
anijs, olie en pek gemengd, vooral in den middag als de zoner 
fel op schijnt, of als men de bladeren wrijft; de smaak is scherp 
en de werking sterk afvoerend. 
Een aftreksel van den wortel, geneest witten vloed en werkt zui- 
verend bij gonorrhee; ook wordt hij gemengd onder dranken tegen 
graveel. Met pinang gekauwd verdrijft hij benauwdheid en duize- 
ligheid tengevolge van het eten van giftige visschen en krabben. 
De stengels zijn bij den wortel omtrent een vinger dik, hard en 
rond, maar verderop vierkant. Zij zijn bekleed met een kruidach- 
| 
E 
E 
Pae PS 
nt nld heee dann 
Cr nn a on 
