8 FUNGI. 



de zeer geringe hoeveelheden, waarin het met het oog op de kostbaar- 

 heid wordt toegediend, kunnen niet veel uitwerken (Ridley, Mal. Ge- 

 neesmiddelen, bl. 28). Uitvoeriger zijn de mededeelingen van den- 

 zelfden in Journal of the Straits B ranch of the Asiatic Society 

 XX 1 1 1, bl. 28. Daar wordt gezegd, dat het sclerotium onregelmatig van 

 vorm en wit is, omgeven dooreen gebarsten, terracotta-kleurig huid je, 

 dat later bruin wordt. Het is reukeloos en heeft versch de consi- 

 stentie van kaas ; droger wordend en bij oude exemplaren is het krijt- 

 achtig. Bij de maleiers is het een beroemd middel tegen asthma en 

 andere borstkwalen. Lörzing zamelde deze soort in te Sibolangit 

 (Sum. Oostkust) en berichtte mij, dat de sclerotia te zijnent wel 

 op de pasar worden verkocht tegen / 0.25 en / 0.50 per stuk Een 

 kostbaar geneesmiddel is het aldaar dus zeker niet. 

 In liet Museum: Sclerotium met vruchtlichaam. 



Polystictus sanguineus nees (Polyporus s. linn.). 



Volksnamen. Mal. : Djamoer mérah (Batav.), Tjëndawan mérah 



— Soend. : Soepa mérah — Jav. : Djamoer brama — Mad. : 



Kolat barama — Mak. : Pipi èdja. 

 Een veelvuldig voorkomende, helderroode zwam, welke vooral wordt 

 aangetroffen op dood hout (Ridloy, Mal. Geneesmiddelen, bl. 14). Opge- 

 lost in warme olie wordt het vruchtlichaam gebruikt bij massage 

 van knobbelgezwellen en met andere medicamenten bij ontsteking van 

 de baarmoeder (Mevr. Kloppenburg). In verband met de kleur in 

 verschen staat zou deze fungus dienstig zijn tegen bloedingen, zegt 

 Vorderman in het Tijdschr. v. Inl. Geneeskundigen 1894, bl. 19 ter il- 

 lustratie van de signaturenleer. 

 In het Museum: Vruchtlichamen. 



Pachyma Hoelen fries. 

 Zwam van vooralsnog onzekere plaats in het botanisch systeem (Po- 

 lyporus ?, Lentinus ?), waarvan het sclerotium wordt ingevoerd van 

 China onder den naam hok lin of pé foe lin, wat in het Amboinsch 

 Kruidboek (VI, bl. 122) is verbasterd tot hoelen. Den aanvoer uit 

 China vermeldt ook Rumphius, wieri de overeenkomst opviel met het 

 sclerotium van Lentinus Tuber-regium. Het is, zegt hij, een lang- 

 werpige knol, bijkans als een geschilde klappernoot, van buiten rim- 

 pelig en vuilgeel, van binnen bleekgeel, dicht, doch weeker en lich- 

 ter dan oebi radja, taai in het kauwen als was. eveneens zonder smaak. 

 De chineezen maken er veel werk van: men snijdt ze tot dunne schijf- 

 jes en trekt een lepelvol daarvan af als thee. Dit decoct geven zij 

 te drinken om op krachten te komen na langdurige ziekte en ook 

 aan personen die aan borstziekten lijden of aanleg hebben voor te- 

 ring, doch dan doen zij daarbij de worteltjes bèk boen (zie onder 

 Kaempferia angustifolia rosc). InTeysmannia 1891, bl. 459 zegt Gres- 

 hoff, dat deze medicijn nog steeds een groote reputatie bezit als 

 verzachtend geneesmiddel, terwijl Mevr. Kloppenburg de werking als 

 uiterst verkoelend karakteriseert. Aan Dr Boorsma werd een 

 gemeld, waarin het toedienen van een theelepel poeder, eenige dagen 

 achtereen, treffende resultaten opleverde bij hardnekkige koorts. 

 die voor andere middelen slechts voor enkele uren wilde wijken. In 

 den inlandschen medicijnhandel worden de ongesneden stukken (van 

 binnenlandschen oorsprong ?) aangeduid als tahi oelar sawah, de dunne, 



