FUNGI. 15 



rosé verkleurend, maar deze verkleuring verdwijnt spoedig. Met de- 

 zelfde volksnamen worden ook wel eens andere broodzwammen aan- 

 geduid, die echter niet worden gegeten. 



Socpa hondje. 



Soepa howè (Clitocybe spec). Onder dezen naam ontving ik te Buitenzorg een in 

 een rotanstoel gevonden eetbaren paddenstoel met naar verhouding 

 zeer forschen steel ; de hoed is van boven grauw, van onderen wit. 

 Hij bezit een niet-onaangename boterlucht en smaakt amandelachtig. 



Soepa kakaboe wordt te Buitenzorg niet onderscheiden van soepa impes (zie 

 bl. 11); de jonge vruchtlichamen zijn reuk- en smaakloos, de oude 

 natuurlijk oneetbaar. 



Soepa kalakaj (Marasmius spec); de kleur is grauw, de steel iets donkerder 

 dan de hoed. Reuk en smaak zijn niet opvallend. Hij wordt gekookt, 

 gebraden of geroosterd gegeten. 



Soepa kalapa. 



Soepa kantjing. 



Soepa kasintoe is volgens Almerood gestoofd een ware delicatesse, te stellen bo- 

 ven champignons uit blik ; zij komt meestal voor op den sanintën (Cas- 

 tanea argentea bl.). 



Soepa kèdjo = Mal. djamoer nasi (Hydnum spec.) gelijkt op wit of roomkleurig 

 koraal en groeit op boomstronken ; zij riekt eenigszins ransig, smaakt 

 amandelachtig en is te Buitenzorg bij de inlanders zeer gewild. 



Soepa kintjir (Lentinus spec.) is een leerachtig uitziende, vrij kleine paddenstoel, 

 waarvan de hoed herinnert aan een omgeslagen regenscherm. De boven- 

 kant is bruin, de steel iets donkerder. Een bijzondere smaak werd niet 

 opgemerkt ; de reuk is eenigszins onaangenaam. Hij geldt als eetbaar. 



Soepa krèkès. (Marasmius spec). 



Soepa lij at is een verzamelnaam van sterk op elkaar gelijkende eetbare Len- 

 tinus-soorten, waaronder L. Sajor-Caju fries. 



Soepa lipit komt volgens Almerood alleen voor op 'katoempang(Ca\\\carpa spec. div.). 



So'.-pa loebang, te Batavia djamoer gadji geheeten (Öudemansiella Canarii 

 v. hoehnel), is een gezochte, eetbare, op dood hout groeiende zwam 

 met zeer slijmigen hoed, die in kleur varieert tusschen vuilwit en 

 vuilbruin, de plaatjes zijn dik en wit. De steel is van ongeveer de- 

 zelfde kleur als de hoed en draagt aan de basis een weinig opvallende 

 witte scheede. 



Soepa lokotot is volgens Soemodirdjo zoo groot als een kwartje, wit van kleur. 



Soepa njiroean. 



Soepa odèng (Trametes spec.) is een groote, leerachtige paddenstoel : de hoed 

 is aan den bovenkant grauw met witte rimpels, aan de onderzijde 

 wit. De reuk is eenigszins ransig. 



Soepa pala'üar (Russuia cyanoxantha fries) is een zeer zoete eetbare zwam, 

 die ook in Europa algemeen voorkomt. De nog al sterk in kleur va- 

 rieerende hoed is geel en groenblauw; plaatjes en steel zijn wit. 



Soepa papètek. 



Soepa ? pasang, Russuia foetens (pers.) is te Buitenzorg algemeen en wordt 

 in jongen staat gegeten; de oude verspreiden, vooral bij doorsnijden, 

 een walgelijken stank. De hoed is bruingeel met taaie, slijmige op- 

 perhuid, de steel is wit en hol; de talrijke plaatjes aan de onderzijde 

 van den hoed zijn geelwit gekleurd. Deze soort komt ook voor in 

 Europa, maar staat daar onder verdenking giftig te zijn en wordt 

 er niet gegeten. 



Soepa pcdali. (Lentinus spec). 



Soepa peudiit hajam. 



Soepa rampak, te Buitenzorg ook s. malatiois. oetah geheeten, Collybia microcarpa 

 v. hoehnel, is de kleine uit termietennesten opschietende zwam; het 

 is een in dichte bundels groeiende, zeer gezochte eetbare soort, die 

 evenals de groote sterk in afmetingen en kleur varieert. De hoed 

 wordt niet veel grooter dan een cent en is roomkleurig tot vuilbruin; 

 steel en plaatjes zijn wit, doch de laatste worden ten slotte rosé. 



Soepa sanintën is volgens Almerood alleen te vinden in den drogen moesson. 



Soepa sirlt oentjal. 



Soepa slsi sarnping. (Polyporus spec). 



Soepa tai moending ; Soemodirdjo vermeldt deze onder de oneetbare. 



Soepa tarotom. 



