16 FUNül. 



Soepa telotak. 



Soepa tcrch. 



Soepa tiko koer (Coprinus spec.) is een in jongen staat door zijn steenrood- 

 achtige kleur opvallende vleezige, zeer gezochte, goed smakende 

 paddenstoel; hij wordt vaak verwisseld met andere Coprinus-soorten 



en uit die verwarring moeten recente gevallen van vergiftiging zijn 

 voortgekomen. 



Soepa tjüngkèh. 



Soepa tjctili peutjang. 



Soepa tjijoeng of s. curili wordt door Soemodirdjo beschreven als een gele zwam 

 ter grootte van een kwartje en eetbaar genoemd ; de zelfde naam wordt 

 evenwel door hem opgegeven voor een roode soort, die giftig heet. Ook 

 van de oranjegele soepa tjijoeng, die mij te Buitenzorg werd gebracht, 

 werd gezegd, dat zij schadelijk is. 



KORSTMOSSEN. 



Usnea spec. 



Volksnamen. Bat.: Djanggoet 'ndoerabin, Dj. rafa'on— Mal.: 

 Tahi angin — Minangk. : fjirik angin — Jav.: Djénggot rësi, 

 Kajoe angin, K. angin-angin, Rasoek angin — Mad.: Taè 

 angèn — Ba\.: Djanggoetan rësi, Djènggotan rësi — Sas.: Taïn 

 angin, T. oerëp — Mak.: Taï anging — Boeg.: Ta'i anging — 

 Alf. Ceram : Anin tain (Z.) — Noord-Halmahera: Aio (Galela, 

 Loda), Doema ma ata (Tobelo), Lohoko ma iho (Galela) — 

 Ternate: Gori ma iho. 

 Onder de vele soorten van mossen — zegt Rumphius VI, bl. 89 — 

 die men in het mistige gebergte ziet, valt bijzonder op de Muscus 

 capiMaris, een vreemd slag, bestaande uit 10 a 15 cM. lange 

 draden niet dikker dan gewoon naaigaren, verward in bosjes bijeen 

 afhangend van het bovenste der stammen en de dikke takken gelijk 

 groote haarlokken, als om het wilde en droevige voorkomen van het 

 landschap te volmaken. Het is veelkleurig, n.1. lichtgroen, rood, wit 

 en geel, doch bij drogen wordt het gelijkmatig geelgrauw. Het is 

 broos en laat zich gemakkelijk tot een papje wrijven, dat de handen 

 rood kleurt. Reuk of smaak bezit het niet. Op Ambon was het te 

 moeilijk te verkrijgen, dan dat men er veel gebruik van zou hebben 

 gehad, doch op Ternate lieten de „groote juffrouwen aan het hof" 

 het versch van de bergen van Halmahera halen. Met fijn rijstmeel 

 en een klein stukje gember tot een pap gewreven gebruikten die 

 dames het om een blozende, levendige kleur te krijgen en de huid 

 te beschermen. Maar die jeugd duurt niet langer dan tot men zich 

 waschl ; het doei echter geen kwaad, meent R., wat andere blanketscls 

 wel doen. Voor dit doel kan men ook gedroogd tahi angin gebruiken, 

 als men het vooraf in water opweckt, doch indien het alsdan de han- 

 den niet meer rood kleurt houdt men het voor dood. 



Gedroogde Usnea-soorten, volgens Vorderman (Geneesmiddelen I) 

 o.a. U. barbata tr. en U. longissima ach., ontbreken nimmer op de 

 stalletjes der iulaudsche medicijnverkoopers : zij worden op Java 

 gevonden op 4 a 6fXX) voet zeehoogte. Men schrijft er winddrijvende 

 kracht aan toe. Mevr. Kloppenburg noemt kajoe angin verwarmend 

 en prefereert dat, hetwelk afkomstig is van kinaboomen. 

 In lid MllStum: Tahi angin. 



