34 



TAXACEAE. 



5/ia Podocarpus amara bl. ( P. eurhyncha miq.). 



Volksnamen. Mal.: Sapi (S. W. K.) — Soend. : Ki bima, Ki 

 Min, Ki mërak, Ki pahit (naam van den jeugdvorm) — Jav. : 

 Bima, Kajoe tanen, Radin, Tadji. 

 Tot 40 M. hooge en 1.25 M. dikke woudreus van Java en Sumatra, 

 op geheel Java voorkomend tussehen 1000 en 1700 M. De stam is 

 zuilvormig met hoog aangezette kroon en levert een prachtig bouw- 

 en meubelhout (K. & V. — X, bl. 263). Kerbert (Tectona 1915, bl. 

 188) rangschikt de meeste Podocarpussoorten met Altingia excelsa 

 noronh. en Pterocarpus indicus willd. in de eerste (beste) klasse 

 van wildhoutsoorten van de Preanger bosschen. Lórzing noemt in 

 hetzelfde tijdschrift dl IV, bl. 499 de Podocarpussoorten meer ge- 

 schikt voor binnenwerk (planken, deuren, enz.). Het hout van ki 

 mërak beschrijft hij als fraai licht roodbruin, fijn van draad. 

 In hei Museum: Hout. 



5 13. Podocarpus Blumei endl. ( P. 1 a t i f o 1 i a bl.). 



Volksnamen. Mal. : Mëngkaboel (Banka), Sëtobal (Palemb.) — 

 Soend. : Ki bima, Ki malèla. 

 Middelmatige boom, op Java alleen voorkomend in het westelijk 

 deel tussehen 200 en 1200 M. zeehoogte. Volgens K. & V. (X, bl. 261) 

 is er geen gebruik van bekend. Hasskarl's Nut (No. 528) vermeldt, 

 dat het hout wel fraai is, doch week en onsterk ; het zou echter toe- 

 passing vinden bij den huisbouw en voor huisraad. Uit Palembang 

 werd het mij evenwel toegezonden als een geelrood, hard en vrij 

 zwaar hout, in gebruik voor onbewerkte stijlen en voor rijststam- 

 pers, dewijl het te hard wordt geoordeeld om het als timmerhout te 

 bezigen. Het heet lange jaren bestand te zijn tegen weer en wind 

 en ook dienstig voor waterwerken : voor stijlen van bruggen en stei- 

 gers geniet het de voorkeur boven andere soorten. Het zou niet wor- 

 den aangetast door insecten, maar in de zon sterk scheuren. 



In het Museum: Hout. 



Podocarpus imbricata bl. (P. cupressina R. br.). 

 Volksnamen. Mal. : Mëdang t jamara (S. W. K.) — Minangk. : 

 Amboen — Soend.: Ki djamoedjoe, Ki hadès (naam van den 

 jeugdvorm), Ki poetri, Ki tjamara — Jav.: Aroe, Tadji, Te- 

 kik, Tjêmara tikneng, Tj. toekoeng, Tj. ratite, Tj. waris — 

 Mad. : Tjamara binèk — Bonthain. : Kajoe anging, Tjamba- 

 tjamba. 

 Tol 48 M. hooge en 2 M. dikke woudreus, verbreid over den geneer 

 len Archipel, op Java voornamelijk voorkomend tussehen 1400 en 

 1750 M., soms nogal algemeen en niet zelden als sierboöm gekweekt. 

 Het fraaie limit is in /eer groote afmetingen te krijgen (K. & V. 

 — X, bl. 262). Lörzing (Tectona IV, bl. 499) zegt. dat het lichtgele 

 hout van den djamoedjoe bij drogen niet scheurt en niet trekt, ge- 

 makkelijk te bewerken is en hoewel licht, toch tamelijk sterk mag 

 worden genoemd. In de Pad. Bovenlanden staat amboenhout bij de 

 bevolking als zeer deugdelijk bekend (Cordes in het Tijdschr. d. Ind. 

 Mij v. N. & L. dl 14, bl. 134) en ook Ridley (Mal. Timmerhoutsoor- 



