PODOCARPUS — DACRYD1UM. 35 



ten, bl. 105) roemt het als mooi en fijn van draad. Het is in de berg- 

 streken van Java zeer gezocht als bouwhout en bracht op een wild- 

 houtvendutie in September 1912 te Bandoeng / 40 per M 3 . op, daar- 

 mede naar de waarde de 4e plaats innemende onder de daar meest 

 voorkomende bruikbare houtsoorten (Tectona 1912, bl. 926). 

 In het Museum: Hout. 



5 ' 13 - Podocarpus neriifolia don (P. bracteata bl., P. Jung- 



huhniana miq., P. neglecta bl.). 

 Volksnamen. Mal. : Sêntada, Tadji, Tjëban — Soend. : Han- 

 dalaksa, Ki bima, Ki malèla, Ki pantjar, Ki poetri, Ki sireum 

 — Jav. : Tadji, Woeloean — Mad. : Bangkol. 

 Middelmatige of lage boom, verbreid over den geheelen Mal. 

 Archipel, op Java voorkomend boven 1000 M. zeehoogte. De stam 

 is recht, zonder knoesten, gleuven of wortellijsten en levert een 

 uitmuntend bouw- en meubelhout (K. & V. — X, bl. 265). Lórzing 

 (Tectona IV, bl. 500) zegt, dat het hout overeenkomt met dat van P. 

 amara bl. en Ridley beschrijft het als reekleurig wit, fijn van draad, 

 tamelijk zwaar (?) en hard (Mal. Timmerhoutsoorten, bl. 105). 



In zijn Mal. Geneesmiddelen (bl. 29) vermeldt dezelfde, dat een af- 

 kooksel van de bladeren wordt gebruikt als middel tegen rheumatiek 

 en pijn in de gewrichten. 

 In het Museum: Hout. 



s/ia Podocarpus Rumphii bl. 



Volksnamen. Alf. Amb. : Ai éwan, Asoier. 

 Het Lig nu m E man urn beschrijft Rumph. (III, bl. 47) als een 

 boom met rechten, gelijken stam, een el of meer dik, voorkomende bij 

 het dorp Erna in het hooge steenachtige gebergte van Leytimor en 

 zeldzaam ook elders op Ambon. Het hout is lichtgeel, dicht en fijn, 

 zwaar maar niet hard, gestreept als dennenhout. Het laat zich zeer 

 gemakkelijk bewerken en polijsten en wordt niet aangetast door den 

 worm ; het heeft echter de fout, dat het, blootgesteld aan de buiten- 

 lucht, sterk scheurt. R. acht het dan ook meer geschikt voor schrijn- 

 en draaiwerk dan om te timmeren. Aan prauwen is het evenwel bui- 

 tengewoon duurzaam; planken er van houden liet wel drie maal zoo lang 

 uit als ander hout (R.). Smith deelt in Teysmannia 1901, bl. 162 

 mede, dat asoier-hout op Ambon voor huisbouw zeer gezocht is. 

 5i4. Dacrydium elatum wall. 



Volksnamen. Bat. : Sampinoer — Mal.: Mëloer, Roe boekit — 



Soela : Kawaoe. 

 Zeer hooge boom, verbreid over een groot deel van den Maleischen 

 Archipel, op Billiton volgens Teysmann (Natuurk. Tijdschr. v. N. I. 

 dl 36, bl. 222) in menigte groeiend op lage terreinen tusschen andere 

 moerasvegetatie, somtijds met kolossale stammen. Door Junghuhn 

 werd hij ontdekt in de Bataklanden op 3000 voet boven de zee ; 

 daar is het een zeer slanke, meest 30 a 35 voet hooge, op een den 

 gelijkende boom, met een stam aan de basis ca 1 voet dik. Het hout 

 riekt naar terpentijn en dient voor fakkels als dat van Pinus Merkusii 

 (Junghuhn, Battalander I, bl. 207). Ridley beschrijft het als matig 

 hard, tamelijk zwaar, fijn van draad en bleekbruin van kleur. Op 

 Billiton wordt het gebruikt bij de Burgerlijke Openbare Werken. 

 In het Museum: Hout. 



