74 



POTAMOGETONACEAE. 



1159. Ruppia maritima linn. subspec. rostellata koch. 



Volksnamen : Snavelruppia. 



Veranderlijke, zich nooit boven den waterspiegel verheffende, 

 >5 tol 0.50 M. hooge, vaak kleine veldjes vormende waterplant 

 met dunnen stengel, die niet fijne worteltjes aan den bodem is be- 

 vestigd, en grasachtige bladeren, hier en daar langs Java's Noord- 

 kust te vinden in brak of zout (tot 7 a 8% keukenzout bevattend) 

 water in vischvijvers nabij de zee. Mei het oog op de luchtvcr- 

 versching rekent Backer (Teysmannia 191 !, bl. 514) haar tot de voor 

 de vischteelt nuttige gewassen. 



NAJADACEAE. 



i2 6i Najas falciculata a. br. 



Dit nimf kruid is een 0.10 tot 0.20 M. hooge, in ondiep zoet 

 of brak (tot 2% keukenzout bevattend) water groeiende onderge- 

 doken plant met recht opstaande, zich herhaaldelijk vorksgewijs 

 vertakkende, in den bodem wortelende stengels, waaraan bij elke 

 vertakking een paar smal-lijnvormige, spits getande bladeren zijn 

 geplaatst, welker breede, scheedevormige voet blijft staan als de 

 rest van het blad afvalt, terwijl de takken aan en nabij den top 

 tal van fijne bladeren dragen, waardoor de plant het voorkomen 

 krijgt van een grooten kwast. Op Java komt het voor van het Westen 

 tot het Oosten tusschen en 300 M. zeehoogte in vischvijvers en 

 slooten nabij de zee, doch ook op geïnundeerde sawahs en in vijvers 

 in het binnenland, plaatselijk vaak in groote hoeveelheid. Aan het 

 Toba-meer staat het bekend als limoët sijarang en daar wordt het 

 gebruikt als varkensvoer (Backer: Teysmannia 1911, bl. 514). 



ALISMATACEAE. 



Sagittaria sagittifolia linn. 



Volksnamen. Pijlkruid, Fléchière, Sa^ittaire, Echtes Pfeil- 



kraut, Adder' s tongue, Arrow-head. 

 Deze 0.80 tot 1.25 M. hooge plant met pijlvormige, boven het wa- 

 tervlak uitstekende bladeren, wordt volgens Straits Gardens' Bulletin 

 van 20 Juni 1914, bl. 228, in Province Wellesley met gunstige 

 finantieele uitkomsten door chineezen in het groot op sawahs geteeld 

 als voer voor varkens ; men snijdt ongeveer drie maal per jaar. 



Van de thans als var. leucopetala van S. sagittifolia beschouwde 

 S. h i r u n d i n a c e a bl., Mal.: bija-bija, Söend.: ètjèng, zegt Filet 

 (No. 1082), dat de jonge bladeren en bladstelen zeer gezocht zijn 

 voor groente bij de rijst en De Clercq (No. 3016), dat de blaadjes 

 als bloedstelpend middel in gebruik zijn. Het is vrij zeker, dat beide 

 berichten berusten op verwarring met andere moerasplanlen, daar 

 het L'eslaeht Sagittaria hier slecht is vertegenwoordigd 



Het Verslag l«S7i omtrent 's Lands Blantentuin maakt melding 

 van een eetbare Sagittaria, door Teysmann in cultuur gevonden bij 

 de chineezen op Bauka. Van Soengeiliat werden levende planten inge- 

 voerd in den hortus, doch daar valt niet meer na te gaan, welke 



