RUPPIA — HYDRILLA. 75 



soort het is geweest. Het is echter bekend, dat in sommige deelen 

 van China (o. a. in de buurt van Canton) een vorm van S. sagittifo- 

 lia, vroeger beschreven als S. sinensis sims., wordt gekweekt om 

 de eetbare knolletjes (Kew Bulletin 1918, bl. 374). 



BUTOMACEAE. 



Limnocharis flava buchenau. 



Volksnamen. Gele sawahsla — Bat.: Haléjo, Loemboer — 

 Mal.: Etjèng — Soend.: Gèndjèr, Sabèr — Jav.: Tjéntongan. 

 Overblijvend — of tengevolge van het periodiek sterk uitdrogen 

 der standplaats éénjarig — onbehaard, sterk uitstoelend 0.30 tot 

 0.80 M. hoog moeraskruid met op lange, dikke, driekante stelen 

 geplaatste eironde, Ih tot 27 cM. lange, lichtgroene bladeren 

 en min of meer vleezige, lang gesteelde schermvormige bloeiwijzen. 

 Het behoort thuis in tropisch Amerika, doch is in vele andere 

 warme streken verwilderd. In den Mal. Archipel is het tot dusverre 

 aangetroffen op Sumatra en Java. Op laatst genoemd eiland werd 

 het in de westelijke helft van af de laagvlakte tot op 1300 M. 

 zeehoogte op vele plaatsen gevonden, maar in de oostelijke helft 

 slechts hier en daar. Het groeit op drassig of ondergeloopen ter- 

 rein, in slooten en zoetwaterpoelen en vooral op bevloeide sawahs, 

 waar het vaak in groote hoeveelheid optreedt, ja in vele streken 

 een der meest algemeene onkruiden vormt. In de toba-landen wordt 

 het volgens het Tijdschr. v. h. B. B. 1917, bl. 407 als varkensvoer 

 gebruikt ; in West-Java vormen de jonge bladeren en nog niet ont- 

 loken bloeiwijzen een gebruikelijke, op de pasars verkrijgbare groente. 



H YDROCHAR ITACEAE. 



Hydrilla verticillata presl. 



Volksnamen : Indische waterpest — Mal. : Ganggêng (Batav.) 

 — Soend. : Ganggêng tjaj, Loekoet tjaj — Jav. : Ganggang, 

 Ganggêng — Mad. : Ghangghëng — Alf. Minah. : Arakan né 

 kasidi (t.s.), Arakan né kasili (t.1.). 

 Ondergedompelde, rijkelijk in den bodem wortelende zoetwater- 

 plant, welker stengels door de aanwezigheid van vele luchtkanalen 

 drijven en vooral in stroomend water een aanzienlijke lengte berei- 

 ken. Dikwijls vormen zij onderaardsche uitloopers welke aan den top 

 opzwellen en daar bezet zijn met dicht opeengedrongen, vleezige, 

 spitse of spits toegespitste, schubvormige bladeren. Op Java komt 

 zij voor van het Westen tot het Oosten tusschen 5 en 1600 M. zee- 

 hoogte op geïnundeerde sawahs, in slooten, poelen, moerassen en 

 ondiepe rivieren met modderbodem, plaatselijk vaak in groote hoe- 

 veelheid. Zoo lang deze plant niet in overmaat aanwezig is moet 

 zij wegens het vermogen om groote hoeveelheden zwevend slijk vast 

 te houden en dus het water helder te maken worden gerekend tot de 

 voor de vischteelt nuttige gewassen. Indien men van het goede 

 te veel krijgt kunnen de planten zonder groote kosten verwijderd 

 worden en "als men ze eenige uren in de zon laat liggen vormen 

 zij een bruikbare meststof (Backer : Teysmannia 1911, bl. 511). 



