ENALUS — EUCHLAENA. 77 



de sawahs. Zij bezit in hooge mate het vermogen om, vooral met haar 

 bladeren, het zwevende slijk vast te houden en is dientengevolge met 

 het oog op de reiniging en luchtverversching van het water als nuttig 

 voor de vischteelt te beschouwen (Backer: Teysmannia 1911, bl. 509). 



GRAMINEAE. 



Euchlaena mexicana schrad. (E. luxurians schkad. ). 

 -Volksnamen : Teosinte. 



Éénjarig gras. tot 5 M. hoog, in voorkomen sterk gelijkend op 

 Zea Mays en veelvuldig voor den stamvorm of althans een der stam- 

 ouders daarvan gehouden; beide verschillen echter zoozeer in bouw 

 van de bloem, dat het er allen schijn van heeft, dat de afstam- 

 mingstheorie is beïnvloed door de bedrieglijke uiterlijke gelijke- 

 nis. Van Zea verschilt Euchlaena o. a. doordat in de bladoksels een 

 bundel aren. elk uit een rij korrels bestaand, is biieengeplaatst. 



Teosinte is inheemsch in Centraal-Amerika en op Java volgens 

 Van Romburgh's Aanteekeningen Cultuurtuin, bl. 48, in 1878 inge- 

 voerd. Volgens Schimmel (Teysmannia 1916. bl. 187) kan er op Java 

 goed kiembaar zaad van worden gewonnen : wanneer men het laat 

 doorgroeien, begint het op een leeftijd van 3 a 4 maanden te bloeien 

 en kan ecu maand later het eerste rijpe zaad van de onderste aren 

 worden geoogst. Dit is een kostbare manipulatie, omdat de vruchten 

 van den op stam staanden stengel moeten worden gezocht door de 

 schutbladen te openen, waarna het zaad naar busten rolt. Hoe zorg- 

 zaam dit ook geschiedt, gaat toch in den regel een aanzienlijk deel 

 bij het oogsten verloren. Een bouw kan 2 tot 5 picol zaad voort- 

 brengen; de kiemkracht van versch materiaal bedraagt minstens90%. 



Volgens Penning (Veeartsenijkundige Bladen 1904, bl. 327) groeit cultuur. 

 teosinte hier zeer goed op zware, vette gronden, doch is het niet 

 bijzonder bestand tegen droogte, die een zeer nadeeligen invloed 

 uitoefent op de groeisnelheid. 



Hoewel dit gewas een buitengewoon groote hoeveelheid groenvoer 

 kan opleveren, hebben cultuurproeven in den regel geen bevredi- 

 gende resultaten opgeleverd. Welke plantwijze de beste uitkomsten 

 geeft is nog niet bekend. In den Selectietuin te Buitenzorg werd 

 door Schimmel rijencultuur toegepast in een verband van 3x18 en 

 6 x24 duim ; het nauwe verband leverde een weinig meer op dan het 

 wijde. In Palembang werd door Van Setten (Teysmannia 1915, bl. 157 

 en Verslag 1916 Landbouwvoorlichtingsdienst, bl. 246) geplant op 



1 2\ voet met 4 of 5 zaden in elk plantgat. Met een pootstok worden 

 de gaatjes gemaakt, alnaarmate de bovengrond nat of droog is, 



2 of 3 a 4 duim diep ; de zaden worden daarin geworpen en met 

 hoogstens 2 duim lossen grond bedekt, ook als de gaten dieper zijn. 

 Na het ontkiemen wordt naar behoefte gewied en als de zaailingen 

 een voet hoog zijn, worden zij aangeaard. Indien dezelfde aanplant 

 meerdere malen wordt gesneden, zal het wellicht noodig zijn direct 



na het snijden opnieuw te wieden. Ook wordt aanbevolen na eiken °°? st - 

 snit weer aan te aarden. In verband met het opnieuw uitloopen mag 

 het snijden vooral niet te lang worden uitgesteld. Schimmel wacht- 

 te daarmede tot de aanplant twee maanden oud was en toen liep 

 hij niet meer uit, wat echter mogelijk voor een deel was toe te 



