78 GRAMINEAE. 



schrijven aan het invallen van den oostmoesson. Ook Groeneveld 

 (Veeartsenijkundige Bladen 1914, bl. 147) verkreeg bij het Remonte- 

 depót te Padalarang slechts één snit. Van Setten haalde vijf be- 

 hoorlijke snitten binnen ; eenige dagen na het aanaafden op den 

 leeftijd van ongeveer een maand werd voor het eerst gesneden. Die 

 snit leverde — doch hetzelfde deed zich een tweede maal niet voor 

 — slechts ca | op van de normale, die elkaar met tnsschenpoozen 

 van ongeveer 23 dagen opvolgden. Na den vierden of vijfden snit 

 ging het productie-vermogen plotseling merkbaar achteruit en bij 

 <\^n laatsten snit werden alle aanwezige jonge groene deelen weg- 

 genomen. De eerste maal werd gesneden op het niveau van de aan- 

 aarding, den tweeden keer 25 cM. hooger en daaropvolgend telkens 

 iets hooger. Het aanaarden werd niet herhaald, terwijl ook elke 

 andere verpleging achterwege bleef. Van Setten verkreeg omgerekend 

 per bouw in vier maanden tijds. waarna opnieuw gezaaid moest wor- 

 den, 23 ton blad en jonge stengeldeelen, waarvan de kosten bleven 

 beneden die voor bengaalsch gras. ïn Veeartsenijkundige Bladen 

 1912, bl. 88 wordt de productie op geschikte gronden gesteld op 

 25 ton. Dat teosinte voor den veehouder voordeeliger zou zijn dan 

 bengaalsch gras is hiermede echter niet bewezen. Indien behoorlijk 

 bemest wordt, kan bengaalsch gras zonder in productie achteruit 

 te gaan op denzelfden grond worden doorgeplant, terwijl van het 

 andere nog moet worden uitgemaakt, dat de bodem niet spoedig 

 teosinte-moe wordt, gelijk het dikwijls voorkomt, dat gronden snel 

 djagoeng-moe worden. Verder merkt Schimmel op, dat teosinte na 

 het snijden veel meer vocht noodig heeft om opnieuw uit te loopen 

 en bij eenigszins langdurige droogte den planter in den steek laat. 

 In voedingswaarde zullen beide niet veel verschillen en alle auteurs 

 verklaren eenstemmig, dat de bladeren en niet te oude stengels 

 niet graagte door runderen en buffels worden gegeten. Het hooge 

 watergehalte van het versche gras kan diarrhee veroorzaken, zoodat 

 men goed doet liet groenvoer een half etmaal voor het gebruik te 

 laten snijden en buiten uitgespreid te laten liggen. Na eenigen 

 tijd went echter het vee ook aan het versche gras. 



Zea Mays linn. 



Volksnamen. Maïs, Turksclie tarwe, Bléde Turquie, Indiancorn, 



Maize— Enggano : Ejakn — Atjeh : Djagong — Gajo: Djagong 



— Alascli : Djagoeng — Bat.: Djagong (pakpak), Djaocng (karo), 



Djagoeng (id.), Djagoel (toba), Djaoeng (Angkola, Mandailing) 



Simaloer: Jahoeng (Sim. distr.), Djangkoeng (Tapah), Ja- 



choeng (Lakon), Giachoeng (Salang) — Niasch : Rigi — Mal.: 



Djagoeng, Miloe (Menada) Minangk.: Djagoeëng - Oeloe : 



\og— Loeboe : Djagong — Lamp.: Djagoeng — Daj.: Dja- 



• (Sampit, Kat.) Djagong (Ngadjoe, Olon-Maanjan), Kata- 



woeng (Ot-danoem), Bod ja (Penjaboeng), Djêlè (Boesang) 



Pagi lial.), Bodja (Sepoetan), Tjoli (Penihing), Seulé 



(Kajan), Jëlei baha (Ken ja), Djagoeng (Tidoeng), Djalei (Ting- 



galan), Talibis (id., Sedalir dial.) Sóend.: Dja»ong — Jav.: 



\oengy Djanggëi (Kr. d.), Gandoem (Kr. d. O.-j.) — Mad.: 



Djhaghoeng, Bhoen-tëbkovn (!'.), Tëbhoewan (P., S.) — Bali : 



Djagoeng — Sas.: Djagoeng — Bima : Djago — Soemba : Wa- 



