SS 



GRAMINEAE. 



19/107. 



de iniandsche veehouders altijd hoos; wordt gewaardeerd. Dit is 

 echter de eenige aanbeveling, want liet is niet alleen zeer hard 

 en scherp maar ook de voedingswaarde blijft blijkens een tweetal 

 analyses ver beneden het middelmatige (Backer). 



Polytoca macrophylla benth. 



Volksnamen. Ternate : ?Koemkocm. 

 Overblijvend gras, 2 a 3 M. hoog, op de voorgaande soort gelijkend, 

 doch in alle deelen grooter, met 3 tot 6 cM. breede bladeren en 

 forscher bloeiwijzen. In den Maleischen Archipel is het ingezameld 

 op de Kei-eilanden en op Ternate, zoodat het mettertijd waarschijn- 

 lijk zal blijken op meerdere plaatsen in het uiterste oostelijk 

 deel van het hollandsche gebied voor te komen. Schumann en Lau- 

 terbach (Flora der Deutschen Schutzgebiete, bl. 165) noemen het 

 een goed, zacht voedergras (Backer). 



Sclerachne punctata r. br. 



Volksnamen. Jav. : Soekèt gadjihan, S. mëndjatian (Ng.), 

 S. mëndjatosan (Kr.) — Mad. : Rëbha pëngkëtlan. 

 Veelstengelig gras met op zonnig terrein neerliggende, op be- 

 schaduwde standplaatsen opstijgend-opgerichte, massieve, 0.10 tot 

 0.90 M. lange halmen, bladscheeden die met scherpe, lange haren 

 zijn bezet en lijnvormige, 6 tot 70 cM. lange, 6 tot 15 mM. breede 

 bladeren. De korte, bundelsgewijs bijeengeplaatste aren bestaan 

 uit 2 of 3 aartjes, waarvan het onderste steeds vrouwelijk, het 

 bovenste steeds mannelijk is, terwijl het eventueel aanwezige 

 middelste aartje tot elk der beide geslachten kan behooren. De 

 zeer harde onderste gluma van het vrouwelijke aartje omvat den 

 geheelen voet der aar en elke aar is omgeven door een scheedevor- 

 mig schutblad, terwijl de gehecle bundel aanvankelijk door een 

 bladscheede wordt omsloten. Dit gras is in den Maleischen Archi- 

 pel tot dusverre alleen bekend van Java en van de Kangean-grocp. 

 Op Java is het van af N.O. Preanger oostwaarts gevonden tusschen 

 10 en 300 Al. zeehoogte op zeer zware, periodiek sterk uitdrogende 

 gronden, vooral in djatibosch en op grasvelden ; plaatselijk kan 

 het in groote hoeveelheid optreden. Het produceert een aanzien- 

 lijke hoeveelheid blad, dat door paarden gaarne wordt gegeten, 

 wat wel de oorzaak zal zijn, dat deze plant door de bevolking 

 wordt geroemd als goed voedergewas. Het gemiddelde van een 

 7-tal analyses wijst echter een voedingswaarde aan ver beneden 

 het middelmatige (Backer). 



Coix Lacryma Jobi linn. 



Volksnamen van de wilde vormen : Jobstranen, Larmes de 

 Job, Hiobstranengras, Tranengras, Job's tears — Gajo : Pënggong 

 iteum Bat. : Singkoroe batoe (toba) — Simaloer: Lingkih- 

 lingkih Mal. : Djali batoe, Djëlai batoe, Këndjëlai batoe 

 (Ogan), Përara (Palemb.), Saléa oetan (Amb.) — Minangk. : 

 Andjalai batoe Soend. : il ad jen'. Handjèrè — Jav. : Djali watoe 

 \'i. Minah. : Tandai oela(t.b.) Roengkérang (t.t), Takokak 

 (id.), TataokakQó.) — -Gorontalo: Tié — Bwool: Lolé — Barèe: 

 Kalidé — N.N. Guinea : Kar/sf (Windesi) — Z.W.N. Guinea: 



