COIX — DIMERIA. 91 



deren om met het doel het tandenkrijgen te bevorderen. Dat zij zoo 

 aanbevelenswaard zouden zijn om glaskralen te vervangen is gesug- 

 gereerd door de buitenlandsche berichten, die slaan op de var. mo- 

 nilifer ; de onze zijn wegens haar vorm daarvoor veel minder bruik- 

 baar. Rumph. zegt voorts, dat de vruchten „tot de gebreken van de 

 nieren en de blaas dienstig zijn", doch het blijkt niet hoe zij wor- 

 den aangewend en evenmin, dat zij een inlandsen geneesmiddel zijn. 

 In het Museum: Wortel, vruchten, gort, meel. 



19/107. Coix Ouwehandii kds. 



Volksnamen onbekend. 

 Hoog moerasgras, door Koorders beschreven als een nieuwe soort 

 van Coix, doch waarschijnlijk slechts een der vele vormen van 

 C. Lacryma Jobi, die zich van de var. agrestis onderscheidt doordat 

 het schutblad om de vrouwelijke bloem op den top een blijvende, 

 kleine, bladachtige, gewimperde schijf draagt, terwijl de 12 a 16 mM. 

 lange, bruingekleurde vruchten minder hard zijn dan die van de zoo 

 juist genoemde djali batoe en ook de fijne streepteekening der var. 

 Ma Yuen missen. De eenige bekende vindplaats ligt op 900 M. zee- 

 hoogte aan de uitwatering van het Tobameer op Sumatra, waar dit 

 gras in groote hoeveelheid voorkomt. Jong zal het, als alle andere 

 Coix-vormen, wel bruikbaar zijn voor veevoeder (Backer). 



19 io7. Coix palustris kds. 



Volksnamen. Soend.: Glonggong. 

 Forsch moerasgras, 2 a 3 M. hoog, door Koorders insgelijks be- 

 schouwd als een nieuwe soort van het geslacht Coix, die zich van 

 C. Lacryma Jobi var. agrestis onderscheidt door den groei in moeras- 

 sen, het geringe aantal aren dat in de bladoksels tot ontwikkeling 

 komt en door de stijve haren waarmede de top der bladscheeden is 

 bezet, terwijl deze laatste organen bij gewone djali volkomen kaal 

 zijn. De vruchten zijn bij rijpheid bleekgeel of witachtig en — voor 

 zoo ver het spaarzame materiaal in het Buitenzorgsch Herbarium 

 een oordeel toelaat — veel zachter dan die van djali batoe; zij 

 naderen daardoor tot de var. Ma Yuen, doch missen de karakteris- 

 tieke overlangsche streepteekening van deze. De eenige bekende 

 vindplaats is het Danau-moeras in Bantam, waar het in gezelligen 

 groei optreedt. Het maakt den indruk in jongen staat bruikbaar 

 te zijn voor voeder van rundvee (Backer). 



19/1C8. Dimeria ornithopoda trin. 



Volksnamen. Soend. : Djoekoet lëlës. 

 Sterk uitstoelend, 10 tot 50 cM. hoog, tenger gras met opgerichte 

 of opstijgende, dunne halmen, smalle, korte bladeren en ten getale 

 van twee op den halmtop bijeen staande, slanke, niet in stukken 

 uiteenvallende, H a 5 cM. lange aren, welker heen en weer gebogen 

 spil bezet is met" een dubbele rij van min of meer naar een zijde 

 gekeerde, afwisselend geplaatste, 2 a 31 mM. lange, éénbloemige 

 meestal bruin gekleurde aartjes ; elk aartje draagt een vrij lange, 

 dunne, gewrongen naald. In den Mal. Archipel is het tot dusverre 

 alleen gevonden op Java en de Kangean-eilanden. Op Java komt het 

 vooral voor in het westelijk deel, verder op enkele plaatsen in het 



