IMPERATA — SACCH ARUM. 



97 



Miscanthus sinensis anders. 



Volksnamen. Alf. Minah.: Walana' in tjoentjoeng (t.t.). 

 Gras, 1.50 tot 2.50 M. hoog, sterk gelijkend op de voorgaande 

 soort en mogelijk slechts een der vele vormen daarvan ; het heeft 

 smaller bladeren (10 a 18 mM.), kleiner pluimen en eenigszins af- 

 wijkende aartjes. Het is hier alleen bekend van Celebes, waar het o.a. 

 in de Minahassa is gevonden op rotsachtig terrein tusschen 1400 en 

 2000 M. zeehoogte (Backer). De stengels zijn ongetwijfeld geschikt stengels. 

 voor dezelfde doeleinden als vermeld onder M. japonicus; volgens 

 Buil. No. 19 Philippine Bureau of Forestry worden zij vooral op 

 Luzon gebruikt voor het dekken van huizen en het bevlechten van 

 wanden ; gespleten kunnen zij dienen voor het maken van kree's. 



Saccharum arundinaceum retz. (S. Grongong krueger, 



S. Soltwedeli kobus). 



Volksnamen volgens De Clercq: Nias: Soechoe — Mal.: Tëbë- 



raoe — Minangk.: Tabaraoe. Tibaraoe, Timbaraoe; voorts 



Soend.: Galoenggoeng — Jav.: Glonggong. 

 Forsch gras, in habitus bedrieglijk gelijkend op de breedbla- 

 dige vormen van S. spontaneum, doch daarvan verschillend o.m. 

 door de onbehaarde hoofdas der bloeiwijze en de langharige onderste 

 kafjes. Het in het Buitenzorgsch Herbarium aanwezige materiaal 

 van deze plant is afkomstig van Sumatra en Java. Van laatstge- 

 noemd eiland is zij slechts vertegenwoordigd van enkele plaatsen 

 in West- en Midden- Java, waar zij op dezelfde soort terrein als S. 

 spontaneum voorkomt, plaatselijk soms in groote hoeveelheid (Backer). 

 Volgens Van Deventer (Cultuur van het suikerriet op Java, bl. 127) stengels. 

 worden de stengels van glonggong gebruikt voor handvatsels der tjan- 

 tings bij het batiken. Omtrent de geschiktheid voor veevoeder geldt voedergewas. 

 hetzelfde als voor S. spontaneum. Analyses zijn er niet van bekend. 



Saccharum officinarum linn. 



Volksnamen. Suikerriet, Canne d sucre, Zuckerrohr, Sugar cane 



— Enggano: Eamojok — Atjeh: Teubèë — Gajo: Toe — Alasch: 

 Tëboe — Bat.: Tëbaoe (pakpak), Tëboe (karo), Toboe (toba) — Si- 

 maloer: Tëpoe, Teufoe (Salang) — Banjak eil.: Tëboe — Niasch: 

 Towoe — Mentawei: Kolè, Sakolè — Mal.: Tëboe, Tëboeh (Mena- 

 do), Téboe (Tïmor), Toeboe (Amb.), Manisan (Bandj.), — Lamp.: 

 Toboe — Daj.: Taboe (W. Born.), Tëboe (Samp.), Tèwoe (Kat., 

 Ngadjoe, Olon Maanjan), Tawoe (Ot-danoem), Towoe (Penja- 

 boeng), Tëbo' (Boesang), Towoe (Sepoetan, Penihing), Tëpoe 

 (Kenja), Taboe (Tidoeng) — Soend.: Tiwoe — Jav.: Tëboe (Ng.), 

 Rorosan (Kr.), Rosan (Kr.) — Mad.: Tëbhoe — Kambangsch: 

 Tëboe — Bal.: Tëboe, Isëpan (Kr.) — Sas.: Tëboe — Bima: Doboe 



— O.-Soemba: Taboe. Tëboe, Tiboe — W.-Soemba: Taboe, 

 Tëboe, Tiboe, Toboe, Tioe (dial.), Ilaho (dial.) — Sawoe: Dëboe 

 — Flores: Têoe (Manggarai), Tewoe (Lio), Tawoe (Endeh), 

 Tèwoe (Sika) — Solor: Tëwo, Tëfo (dial.) — Alor: Tawoh — Ta- 

 laut: Toewoe — Sangi: Toewoe — Alf. Minah: Toewoe (bent.), 

 Patodo (bant.), Soean (ponos.), Pola (t.s., t.b., t.t., tonsaw.) — 

 Gorontalo: Patodoe — Bwool: To'oe — Tontoli: Timba — Tora- 

 dia: Towoe (Saoesoe, Barèe, Wawoni, Padoe, Lalaki) — Mak.: 

 Taboe — Boeg.: Tëboe. — Z. Saleyer: Tofoe — Mandar: Pambé 



Nuttige Planten I. 



