SACCHARUM. 105 



19/111. melasse, aangelengd met een drievoudige hoeveelheid water. Den 

 vijfden of zesden dag wordt het beslag, nadat het volgens De Kruyff 

 is gezeefd om het van de vaste sloffen te ontdoen, overgebracht 

 in twee groote bakken, die binnenshuis of onder een afdak naast 

 elkaar zijn opgesteld, terwijl een derde van kolossale afmetingen, 

 de aanlengkuip, op de randen der beide beslagkuipen is geplaatst. 

 Die aanlengkuip bevat een mengsel van 200 L. melasse en lauwwarm 

 water, dat heeft dienst gedaan bij het distillatie-proces. Is nu het 

 beslag voor de derde maal overgeschept, dan vult men volgens 

 Vorderman de bakken verder aan uit de aanlengkuip, in welker 

 bodem voor dat doel twee afvoerbuizen worden aangebracht ; vol- 

 gens De Kruyff wordt den dag daarop nog eens 200 L. onvermengde 

 melasse toegevoegd. In de bakken blijft het beslag vier etmalen. De 

 gisting is, vooral tegen den laatsten dag, zeer intens ; tusschen de 

 rijstfragmenten drijft op het donkerbruine beslag een roodbruin 

 schuim, terwijl men reeds op eenige passen afstands het opborrelen 

 en aan de oppervlakte uiteenbarsten der koolzuurbelletjes hoort 

 en een honingreuk waarneemt. Op den negenden dag wordt — nadat, 

 volgens Vorderman, de overblijfselen der tape zijn verwijderd — het 

 beslag overgeschept in buikige, onverglaasde aarden potten van 

 10 of 20 L. inhoud, die in rijen op elkaar zijn geplaatst. De hef- 

 tige hoofdgisting houdt in die potten spoedig op en wordt gevolgd 

 door een zwakke nagisting gedurende negen etmalen. Op den acht- 

 tienden dag heeft het distilleeren plaats : door een bamboe-goot, 

 hellend in de richting van den ruwketel, wordt het beslag ,, opge- 

 laden". Het distilleerapparaat is gemetseld in een steenen oven ; 

 het is voorzien van een koperen helm, eindigend in een spiraai- 

 vormig gewonden buis, welke door de koelkuip loopt. Het koelwater 

 wordt nu en dan ververscht. Men vangt het distillaat op in een 

 steenen pot, die in den grond is gemetseld en schept het daaruit 

 met een klapperdop in gereed staande tonnen. Zijn alcoholgehalte 

 bedraagt gemiddeld 54%; de slappere arak, welke in het laatste 

 gedeelte der ruwstoking uit de buis vloeit, wordt overgehaald in 

 een distilleerketel, die op dezelfde wijze is ingericht als de ruwketel. 

 De daaruit gewonnen spiritus dient om de arak aan te zetten, om- 

 dat die bij verzending naar Europa 60 tot 66 % alcohol moet be- 

 vatten. In sommige kleine arakstokerijen is de distilleergelegenheid 

 meer primitief dan zoo juist geschetst ; in plaats van den ruwketel 

 treft men er een koperen ketel aan met zeer hoog deksel, terwijl 

 de metalen koelhuis is vervangen door een bamboe, waarop een 

 straal koud water wordt geleid. Soms ook gebruikt men een z.g. 

 ruwkolom waarin, naarmate het afstoken van het beslag vordert, 

 nieuw beslag wordt bijgetrokken uit een verzamelkuip, die boven 

 de kolom is geplaatst. Een beschrijving en afbeelding daarvan 

 is te vinden in Verzameling van Bepalingen, Voorschriften en Be- 

 lissingen voor de ambtenaren der In- & Uitvoerrechten en Accijn- 

 zen, jg 1919, bl. 148. De afkoelingswarmte wordt somtijds benut 

 om koud beslag voor te warmen, door er de condenseerbuis door 

 te leiden ; de distillatie gaat dientengevolge sneller en vereischt 

 minder brandstof. 



De arak wordt bewaard in houten leggers en ondergaat daarin een 

 rijpingsproces, waardoor zij aan smaak en' aroma belangrijk wint. 



