110 



GRAMINEAE. 



rabaja en op Madoera op zware kalkmergel tusschen 30 en 200 M. 

 zeehoogte op open, zonnig terrein, plaatselijk soms in groote hoe- 

 veelheid. Het produceert een matige hoeveelheid blad en wordt, 

 zoolang de plant niet te oud is, door runderen gegeten. Het gemid- 

 delde van twee analyses wijst echter een voedingswaarde uit aan- 

 merkelijk beneden het middelmatige (Backer). 



f. rufispica. 



Andere, 

 vormen. 



Pollinia ciliata trin. (inclusief P. gra t a hack. en P. rufi- 

 spica HACK.). 



Volksnamen. Soend.: Bajondah, B. iamaga — Alf. Minah.: 

 Saroem batang (t.1.), Palango raindang (t.t.). 

 Uitermate veranderlijk, overblijvend, sterk vertakt gras met aan 

 den voet kruipende en wortelslaande, daarboven opgerichte of 

 schuin opstaande, 0.50 tot 2 M. lange, kale of behaarde, min of meer 

 geribde halmen en wijd afstaande, lancetvormige, kale of zacht- 

 harige bladeren ; de 4 a 15 cM. lange aren, zelden alleen staand en 

 meestal ten getale van 2 tot 10 aan den halmtop bijeen geplaatst, 

 bestaan uit een broze, met kortere of langere, witte of paarse wim- 

 pers bezette spil, waarop de 3| a 6| mM. lange, groene of paarse, 

 1- of 2-bloemige, al of niet genaaide aartjes paarsgewijs — één 

 zittend en een gesteeld — zijn ingeplant. In den Maleischen Ar- 

 chip 1 is dit gras bekend van Sumatra, Java en Celebes ; op Java 

 komt het voor in vele vormen. Een daarvan, beschreven als P. ru- 

 fispica hack. (hertengras — Jav.: gènggèng, kèngkèng, pétoengan, 

 soeket rësêp), groeit van af den Prahoe oostwaarts in de bergstre- 

 ken tusschen 1500 en 2800 M. zeehoogte en treedt daar op open 

 terrein, in tjëmarabosschen, aan boschranden en in struikwilder- 

 nissen in groote hoeveelheid op, over groote oppervlakten vaak 

 alle andere grassen verdringend en uitgestrekte, dichte weiden 

 vormend. Deze staat bij de bevolking hoog aangeschreven als voeder 

 voor paarden en runderen en verdient inderdaad onder de goede 

 voedergrassen te worden gerekend ; de opbrengst is aanzienlijk en 

 de voedingswaarde vrij hoog, soms zelfs (de analyse in Jaarboek 

 1909 Dept v. L. N. & H., bl. 73) zeer hoog. 



De andere vormen, over het algemeen voorkomend op lagere ter- 

 reinen van af de laagvlakte tot op 1600 M., in de Soendalanden 

 allerwege aangeduid als bajondah, groeien op open of matig bescha- 

 duwd terrein en aan boschranden, voorts aan rivieroevers, langs 

 wegen en dijken, soms ook aan boschpaden. Ook daarvan is, door den 

 gezelligen groei, de opbrengst aanzienlijk, wat — gevoegd bij het 

 feit, dal hel gras door alle vee wordt gegeten — wel de oorzaak 

 zal wezen, dat het bij de bevolking als voederplant zeer in aanzien 

 staat. Blijkens verscheidene analyses blijft de voedingswaarde 

 dikwijls, soms zelfs ver, beneden het middelmatige, doch verheft 

 zich ook wel eens belangrijk daarboven (Backer). 



Pollinia clavigera hacker oov. spec. 



Volksnamen onbekend. 



Vrij tenger erras met dunne, onbehaarde halmen en kleine, eirond- 



lancetvormige, \\ è 3 cM. lange, ijl-langharige bladeren. De bloei- 



wiize is een alleen staande, 3 tot 7 cM. lange, gelede aar, waarvan 



de leden der spil — evenals de stelen der <_ r esteelde aartjes — naar 



