POLUNIA-POLYTRIAS. 113 



Dit gras maakt den indruk een geschikt veevoeder te zijn; de eenige 

 er tot dusverre van gemaakte analyse wees een zeer hooge voedings- 

 waarde aan, maar de opbrengst is niet groot (Backer). 



19/113. Pollinia spectabilis trin. forma ternatana. 



Volksnamen onbekend. 

 Gras, ongeveer 0.80 M. hoog, met aan den voet op den grond lig- 

 gende en wortelslaande, daarboven meer opgerichte, op de knoopen 

 fijn behaarde halmen, die aan den top massief, naar onder toe hol 

 zijn, en smal lijn-lancetvormige bladeren. De bloeiwijze is een pluim 

 van 10 a 20 aan den halmtop bijeen staande dunne aren, welker ijl 

 en fijn kortharige leden telkens twee aartjes dragen (één zittend 

 en één gesteeld), die — met uitzondering van een bundel fijne, korte 

 haren aan den voet — bijna onbehaard zijn, een lengte van 2\ a 3h mM. 

 bereiken, een vrij lange, zeer dunne, gekronkelde naald dragen en 

 gekenmerkt zijn door het ontbreken van de derde gluma en het bezit 

 van drie meeldraden. Deze soort is slechts door de kleine aartjes 

 te onderscheiden van sommige vormen van P. ciliata ; zij is in den 

 Maleischen Archipel tot dusverre alleen bekend van Ternate, waar 

 zij op ca 350 M. zeehoogte in gezelligen groei werd aangetroffen. Dit 

 gras maakt den indruk een inferieure voederplant te wezen, die meer 

 halm dan blad levert en de eenige tot nu toe gemaakte analyse beves- 

 tigt dezen indruk (Backer). 



19/116. Polytrias amaura o. k. (P. diversiflora nash., P. prae- 



morsa hack.). 



Volksnamen. Jav. : Lamoer, Soekët lamoer an — Mad.: Rëbha 



padang. 

 Kruipend gras met lange, dunne, rijkelijk wortelende, aan den 

 top opgerichte halmen en kleine, zachte, behaarde bladeren. De 

 alleen staande 2 tot 5 cM. lange, dicht met zachte, bruine haren 

 bekleede aren bezitten een bij rijpheid broze spil ; de aartjes zijn 

 voorzien van een vrij lange, dunne, knievormig gebogen, aan den 

 voet spiraalvormig gewrongen naald. Dit gras komt op geheel Java 

 en Madoera voor tusschen 5 en 1600 M. zeehoogte op open, zonnige, 

 droge, niet-zoute terreinen, vooral op slechtere gronden, waar het 

 dikwijls in zoo groote hoeveelheid optreedt, dat in den bloei- en 

 vruchttijd de aren een bruinrooden gloed over het veld werpen 

 (Backer). Penning kwalificeert lamoeran in Veeartsenijkundige 

 Bladen 1904, bl. 324 als een zeer goed weidevormend gras, dat op 

 droge gronden bij voldoenden regen goed groeit. Sohns (zelfde 

 tijdschr. 1915, bl. 86) meent, dat het zeer snel groeit en door zijn 

 dichten stand een vrij aanzienlijke opbrengst moet geven ; op hem 

 maakt het den indruk een goed paardengras te wezen, echter hoog- 

 stens te rekenen tot de middelmatige voederplanten. Backer deelde 

 mij mede, dat het bij cultuur op goeden grond tamelijk snel groeit, 

 doch door zijn geringe afmetingen een betrekkelijk kleine opbrengst 

 geeft en dat het gemiddelde van een groot aantal analyses een 

 middelmatige voedingswaarde aanwijst. Het wordt volgens hem door 

 het vee gaarne gegeten en in streken waar gebrek is aan betere 

 grassen, dus vooral in Midden- en Oost-Java, door de bevolking 

 als veevoeder hoog geschat. Waar betere grassen kunnen worden 



Nuttige Planten 1. 8. 



