!4 



GRAMINEAE. 



geteeld acht hij het voor cultuur evenwel niet aanbevelenswaardig. 

 Gazongra?. Het vormt een goede zode en is daarom zeer geschikt voor gazons. 



«/in. Pogonatherum paniceum hack. (P. crinitum kunth, P. sac- 



charoideum beauv., Saccharum paniceum lamk). 

 Volksnamen. Bat.: Padang lalis (karo) — Mal.: Roempoet bam- 

 boe — Soend.: Djoekoet majang, Dj. palijas — Jav.: Kotokan, 

 Lingsèngan, Mërangan, Oerang-oerangan, Orang-orangan, Pring- 

 pringan, Soekët dëlingan, S. to-kotoran — Alf. Minah.: Lëtoep 

 (t. 1.), Sarimbata i riplng (id.), Koeoen im batoe (t. t.), Lêtoep (id.), 

 Roekoet in tjèpal (id.) — Bwool: Boelili amboeno — Temate: 

 Gofoe tcibadiko. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend gras met krachtig ontwikkeld wor- 

 telstelsel en opgerichte, schuin opstaande of afhangende, dunne, 

 ronde, zeer harde halmen, die nu eens van af even boven den voet, 

 dan weer van af het midden of nog hooger, bezemachtig vertakt zijn; 

 de bladscheeden dragen aan den voet een krans van witte haren. 

 De zachte, spitse, lijn-lancetvormige bladeren, 4 a 8 cM. lang en 

 2\ tot 74 mM. breed, zijn iets ruw gerand en aan beide zijden 

 door de aanwezigheid van nietige borsteltjes ruw in het aanvoelen. 

 De bij oudere individuen zeer talrijke aren staan elk afzonderlijk op 

 de halrntakken ; zij zijn 15 tot 35 mM. lang, dun en zeer opval- 

 lend door de talrijke fijne, bruine naalden. Elk lid van de gelede 

 aarspil draagt een 2 a 3 mM. lang zittend en een wat kleiner ge- 

 steeld aartje en elk aartje is voorzien van twee 12 tot 21 mM. 

 lange naalden Dit gras is verbreid over den geheelen Archipel ; 

 waarde. op Java komt het voor tusschen 5 en 1700 M. zeehoogte, groeiend 



vrij wel uitsluitend op weinig verweerde of sterk afgespoelde, 

 steenachtige of onvruchtbare terreinen, zeer vaak aan wanden van 

 holle wegen en terrassen en daar vaak een dichte bekleeding vor- 

 mend, dikwijls ook op steenblokken in rivieren en op oude muren. 

 Het is geschikt voor taludbekleeding. Als voederplant is het 

 weinig in tel wegens de groote hardheid der tallooze halmen en 

 takken en de aan het inzamelen verbonden moeilijkheid; het vee eet 

 alleen de jonge deelen en de voedingswaarde daarvan bereikt blij- 

 kens een groot aantal analyses nauwelijks het middelmatige (Backer). 



lö'iis. Apluda mutica linn. (A. aristata linn., A. varia hack., 



Xerochloa latifolia hassk.). 



Volksnamen. Soend. : Djoekoet kakasangan, Dj. pamërakan, 

 Dj. ramboekasang — Jav ■.: Kërpah, Kërpak, K. awoe, Klitik, 

 Mërakan, Ranwn kërpah, Woeloelian — Mad.: Ripes, Rong- 

 porongan — Alf. Minah.: Kapantoan (bant.) — Timór: Nabakaka 

 — Tern.: Bira-bira — Tidore : id. 

 Overblijvend gras met lange, vaak op den grond of op andere 

 planten rustende of zich tusschen struikgewas omhoog werkende, 

 1 tot 3 M. lange, dikwijls sterk vertakte halmen, lijnvormige, opval- 

 lend blauwgroene, middelmatig groote, slappe bladeren en min of 

 meer bundelsgewijs tot pluimen veieeuigde, kort gesteelde, vóór den 

 bloei door een schutblad omvatte, langwerpige, al of niet genaaide, 

 6 tot 9 mM. lange aartjes. Het is verbreid over den geheelen Mal. 

 waarde Archipel. Op Java behoort het tot de vrij algemeene — plaatselijk 



