ISCHAEMUM — ROTTBOELLIA. 1 19 



geplaatst, bereiken een lengte van 4 a 5 mM. en vallen bijzonder 

 op, doordat hun onderste kafje langs beide randen een rij schuin 

 opstaande, wijd afstaande en tevens naar achteren gekeerde, kort- 

 harige borstels draagt, waarvan de grootste 2 a 3 mM. lang zijn ; 

 het tweede kafje — even lang als, maar smaller dan het eerste — 

 i.s in de onderhelft duidelijk gekield en aan weerszijden van die kiel 

 met vrij lange, witte haren bekleed. Dit gras is in den Archipel tot waarde, 

 dusverre gevonden op Sumatra en op Nieuw-Guinea, maar het 

 komt ongetwijfeld ook elders voor op dorre, onvruchtbare terreinen. 

 Omtrent de voedingswaarde is niets positiefs bekend, maar zoowel 

 de standplaats als de groote hardheid maken het onwaarschijnlijk, 

 dat het van waarde als voederplant zou wezen (Backer). 



19/123. Thelepogon elegans roth. 



Volksnamen onbekend. 

 Éénjarig, droogtelievend gras met opgerichte of met den voet 

 op den grond liggende, 0.50 tot 1.50 M. hooge, zeer harde, rolron- 

 de, onbehaarde halmen, die uit de onderste knoopen steltwortels 

 drijven, en met op knobbels ingeplante, lange, afstaande haren 

 bezette, los aanliggende bladscheeden ; de ruw gerande, aan beide 

 zijden langharige bladeren met stengelomvattenden voet en spitsen 

 top zijn 10 tot 25 cM. lang en 12 tot 25 mM. breed. De ten getale 

 van 2 a 5 aan den halmtop dicht bijeen staande, 30 tot 50 mM. lange 

 aren bezitten een gelede, bij vruchtrijpheid zeer broze spil, waar- 

 van de knotsvormige leden elk een genaaid, tweebloemig, opvallend 

 geknobbeld, A\ a 6^- mM. lang zittend aartje en een tot op den steel 

 gereduceerd gesteeïd aartje dragen. In den Mal. Archipel is dit waarde. 

 gras tot dusverre alleen bekend van Java en Timor. Op eerstge- 

 noemd eiland werd het ingezameld op de noordhelling van den 

 Idjen, waar het op 300 a 400 M. zeehoogte in grooten getale werd 

 aangetroffen op droog, onvruchtbaar terrein, vooral aan wanden 

 van holle wegen. De groote hardheid der halmen en de ongunstige 

 standplaats doen geen hooge verwachtingen koesteren omtrent de 

 practische beteekenis voor de voeding van het vee en de eenige er 

 tot heden van gemaakte analyse gaf een theoretische voedingswaar- 

 de aan zeer ver beneden het middelmatige (Backer). 



i9/i27. Rottboellia exaltata linn. f. (Ophiurus appendicula- 



tus STEUD.). 



Volksnamen. Soend.: Djoekoet kikisan, Mandjarakan — Jav.: 

 Bandjanvan, Blabakan, Bloedroe, Drandjang, Rajoeng — Ti- 

 mor: Hae laho toran — Ternate: Koemi-koemi — Tidore: id. 

 Forsch, sterk uitstoelend en ten slotte groote pollen vormend 

 gras, 0.50 tot 2.50 M. hoog, met opgerichte, aan den voet vaak stelt- 

 wortels vormende, massieve halmen, bladscheeden die bezet zijn 

 met afvallende stekelige haren en lange, breedc, meer of minder 

 behaarde of nagenoeg kale bladeren. De bloeiwijze wordt gevormd 

 door alleen staande of tot bundels vereenigde, gesteelde, broze, 9 a 

 15 cM. lange en 2 a 3\ mM. dikke aren, aan den top evenwel aan- 

 merkelijk versmald en onvruchtbaar, waarvan de — in de aarspil 

 grootendeels weggedoken — bleekgroene, zittende aartjes langs den 

 rand geen knobbels dragen, terwijl de steel der gesteelde aartjes 

 in den regel met de hoofdas der bloeiwijze is vergroeid. Dit gras 



