OPHIURUS — ARTHRAXON. 123 



j9/i29a. Mnesithea pubescens ridl. 



Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend, sterk nitstoelend en daardoor ten slotte groote 

 pollen vormend, 0.60 tot 1.00 M. hoog gras met kantige, massieve, 

 over nagenoeg hun geheele lengte vrij dicht-zachtharige halmen — 

 doorgaans dikker dan die van de vorige soort — en lijn-lancet- 

 vormige, 6 a 20 mM. breede, aan beide zijden vrij dicht-zachtharige 

 bladeren. De 12 a 18 cM. lange, dunne aren staan alleen ; de broze 

 spil draagt in de onderhelft telkens twee vruchtbare zittende aar- 

 tjes, gescheiden door een rudimentair gesteeld aartje, terwijl in 

 de bovenhelft telkens een vruchtbaar zittend en rudimentair gesteeld 

 aartje naast elkaar zijn ingeplant. De zittende aartjes hebben 

 aan den voet een dichte dwarsrij van witte haren, terwijl hun onder- 

 ste gluma tusschen de krachtige nerven vele knobbels vertoont, 

 die elk 1 a 3 aanliggende, lange, witte borstels dragen. Dit gras 

 is tot dusverre alleen gevonden op één enkele plaats in de Preanger waarde. 

 Regentschappen bij Tjiandjoer op 600 M. zeehoogte op een alang- 

 alangveld, waarheen het waarschijnlijk toevalligerwijze met rubber- 

 zaden uit het Maleische Schiereiland is overgebracht; in 1918 was 

 het er reeds in groote hoeveelheid aanwezig, zich sterk door zaad 

 vermenigvuldigend. Het levert een vrij groote hoeveelheid zacht 

 blad, dat door liet vee gaarne wordt gegeten en blijkens het gemid- 

 delde van een drietal analyses bezit het een zeer bevredigende 

 voedingswaarde. Aanvankelijk werden van dit voedergewas groote 

 verwachtingen gekoesterd voor streken die te droog zijn voor 

 bengaalsch gras, doch de opbrengst is veel geringer dan van Panicum 

 maximum en het is gebleken, dat die door bemesten niet noemens- 

 waard kan worden verhoogd (Backer). 



19/133. Arthraxon hispidus merr. (A. ciliaris beauv., PI euro - 



plitis plumbea miq.). 



Volksnamen. Soend.: Djoekoet garingsing — Jav.: Blabahan 



alit — Mad.: Përi-përijan. 

 Overblijvend, nog al veranderlijk gras. met aan den voet sterk 

 vertakte, dunne halmen, stengelomvattende, eirond-langwerpige, 

 kleine bladeren en aan den onbehaarden halmtop ten getale van 2 

 tot 10 dicht bijeen geplaatste, U a 6 cM. lange, broze aren, 

 bestaande uit afwisselend links en rechts geplaatste, 4 a 6 3 / 4 mM. 

 lange, slanke, groen of purper gekleurde aartjes, welke een dunne, 

 knievormig gebogen naald dragen. Het is hier bekend van Sumatra, waarde. 

 Java en den Kangean-Archipel ; op Java is het op verscheiden plaat- 

 sen tusschen 50 en 1750 M. zeehoogte gevonden aan bosch- en weg- 

 randen, in theetuinen en op droge bouwvelden, plaatselijk vaak in 

 groot aantal. Waar het veel voorkomt wordt het nog al eens 

 gebruikt als veevoeder. De bladopbrengst is echter betrekkelijk 

 gering en de uitkomsten van een zestal analyses toonden alle een 

 beneden het middelmatige blijvende voedingswaarde aan; van meer- 

 dere was die zelfs ver daaronder (Backer). 



19/133. Arthraxon microphyllus hochst. 



Volksnamen. Jav.: Blabali, Loemoetan. 

 Tenger, aan den voet sterk vertakt gras, ten slotte losse of vrij 

 dichte bossen vormend, bestaande uit opgerichte of aan den voet 



