124 



GRAMINEAE. 



19/133. 



op den grond liggende, dunne, 10 a 40 cM. hooge halmen, kleine 

 lancetvormige bladeren en ten getale van 2 tot 10 aan den halmtop 

 opeen gedrongen, korte, zeer broze, met lange, zilverwitte haren 

 bekieede aren, waaraan de kleine, lancetvormige, spitse, lang en 

 dun genaaide aartjes elk afzonderlijk staan. In den Archipel is 

 het tot nu toe alleen bekend van Java, waar het in het midden en 

 het oostelijk deel tusschen 50 en 1800 M. zeehoogte op verscheidene 

 plaatsen is gevonden, bij voorkeur groeiend aan steile terras- en 

 wegwanden, alsmede op droge hellingen. Het behoort tot de meer 

 zeldzame grassen, hoewel het plaatselijk in groote hoeveelheid 

 kan optreden. De opbrengst is zóó gering, dat het als voederplant 

 van geen beteekenis kan zijn en bovendien wezen de twee gemaakte 

 analyses een voedingswaarde aan aanmerkelijk beneden het middel- 

 matige (Backer). 



Arthraxon pilipes backer nov. spec. 



Volksnamen. Soend.: Djoekoet hideung. 

 Gras met aan den voet kruipende en wortelslaande, daarboven 

 opgerichte of schuin opstaande, vaak vertakte, aan den top dicht 

 zachtharige halmen en met breed-stengelomvattenden voet zittende 

 bladeren ter lengte van 3-i tot 10 cM. en 8 a 15 mM. breed ; de ten 

 getale van 3 tot 5 aan den halmtop bijeen geplaatste aren bestaan 

 uit een broze spil, waaraan, in twee rijen gerangschikt, de 5 a 6 mM. 

 lange, meest donkerbruin gekleurde, wrattige, van een dunne naald 

 voorziene aartjes staan. Het is nog slechts bekend van West- 

 en Midden-Java, waar het tusschen 325 en 1700 M. is gevonden op 

 zonnig of matig beschaduwd, grazig terrein aan wegen, boschranden 

 en in gras- en struikwildernissen. Het produceert een geringe hoe- 

 veelheid blad, waarvan de voedingswaarde nog niet scheikundig 

 is vastgesteld, doch waarschijnlijk zal die even laag zijn als bij de 

 andere soorten van dit geslacht. Overigens is het wegens de geringe 

 opbrengst zekerlijk niet te rangschikken onder de belangrijke voe- 

 dergrassen (Backer). 



Arthraxon typicus kds (A. Junghuhnii hochst., Pleuro- 



plitis major miq.). 



Volksnamen. Jav.: Blabali, Soekhaih, S. pëkètèh, S. sadan — 

 Mad.: Rëbha mar-klëmaran — Flores: Ngkor (Manggarai). 

 Overblijvend gras met vrij sterk vertakte, aan den voet op den 

 grond liggende, daarboven opgerichte, 0.60 tot 2 M. lange halmen, 

 stengelomvattende, eirond-lancetvormige, aan die van bamboe herin- 

 nerende bladeren en in grooter of kleiner aantal aan i\cn halmtop 

 bijeen geplaatste broze aren met kort genaaide, lancetvormige, fijn 

 wrattige of met korte borstels bezette aartjes. Het is bekend van 

 Siunatra, Java en Flores en groeit op Java in de bergstreken van 

 het midden en het oostelijk deel tusschen 1450 en 2500 M. hoogte, 

 bij voorkeur op matig beschaduwd of zonnig, grazig terrein in 

 tjëm ara bossen en en aan wegranden, plaatselijk soms in zeer groote 

 hoeveelheid, hoewel het geenszins behoort tot de algemeene grassen. 

 Waar het veel voorkomt wordt het door de bevolking hoog geschat 

 als paardengras, welk gunstig oordeel wel voor een -root deel zijn 

 grond zal vinden in de vrij aanzienlijke opbrengst, aangezien de 



