ANDROPOGON. 



129 



in den Archipel nog slechts bekend van Oost-Java,:waar zij wordt waarde. 

 gevonden op zonnig, steenachtig, onvruchtbaar terrein beneden 500 

 M. zeehoogte. Omtrent de voedingswaarde weet men niets positiefs, 

 doch veilig mag worden aangenomen, dat zij als voedergras van 

 weinig beteekenis is, zoowel wegens de geringe bladproductie als 

 wegens de standplaats op zeer onvruchtbaren grond (Backer). 



19/134. Andropogon filipendulus hochst. 



Volksnamen onbekend. 

 Forsch, overblijvend, 0.75 tot 1.25 M. hoog, meerstengelig, bij 

 kneuzen reukeloos gras met opgerichte, niet of alleen aan den voet 

 vertakte, massieve, onbehaarde halmen en smal-lijnvormige, 40 tot 

 75 cM. lange en 2 a 4 mM. breede, gladde, of iets ruwe, harde 

 bladeren. De bloeiwijze is een 20 tot 50 cM. lange, smalle, ijle pluim, 

 welker uiterste takken op de wijze der reukgrassen binnen een 

 scheedevormig schutblad telkens twee korte aren dragen. Op elk 

 der tot 2 onderste leden dier aren zijn twee ongenaaide aartjes 

 ingeplant, op de 1 of 2 hoogere telkens één genaaid en één ongenaaid 

 en op het bovenste één genaaid en twee ongenaaide. De zeer lange, 

 knievormig gebogen naald is in de onderhelft dicht aanliggend 

 behaard, een kenmerk waardoor dit gras in drogen staat terstond 

 van de er na aan verwante reukgrassen kan worden onderscheiden. 

 Het is in den Maleischen Archipel tot dusverre alleen ingezameld waarde. 

 in Zuid-Celebes. Of het daar als voedergras wordt gebezigd is niet 

 bekend, doch in Australië wordt het jong- een goed voeder genoemd, 

 dat door alle herbivoren gaarne wordt gegeten ; later wordt het 

 door groote hardheid onbruikbaar (Backer). 



19/134. Andropogon halepensis brot. (Sorghum halepense pers.). 



Volksnamen. Curacaosclie maïs (Suriname), Aleppobartgras, 

 Aleppo grass, Cuba grass, Evergreen millet, False guinea 

 grass, Johnson grass, Means grass— Mal.: Pangan — Jav.: Glagah 

 rajoeng — Alf. Minah.: Bèrang (t. 1.), Roemêrërap (t. t.) — 

 Bwooi : Toemolo — Ternate: Kano-kano — Tidore: Hola-hola. 

 Overblijvend, uitstoelend, opgericht rietachtig gras, 1.50 a 3 

 M. hoog, met massieve halmen, breed-lijnvormige bladeren en tot 

 groote, losse pluimen vereenigde, bij rijpheid spoedig afvallende 

 aartjes : het wordt beschouwd als de wilde stamvorm van A. Sorghum 

 en is verbreid over het Middellandsche Zee-gebied en de warmere 

 deelen van Azië, terwijl het is overgebracht naar de Vereenigde 

 Staten en Australië. Hier wordt het den geheelen Archipel door 

 wildgroeiend aangetroffen ; in Midden- en Oost-Java komt het voor 

 in droge streken van af de laagvlakte tot op 500 M. zeehoogte op 

 droog, zonnig terrein, in struikwildernissen, aan boschranden en 

 in jong bosch, plaatselijk dikwijls in groote hoeveelheid, door het 

 bezit van onderaardsche uitloopers vaak groepsgewijze optredend 

 (Backer). In de vreemde literatuur wordt gemeld, dat het, waar 

 het zich volkomen thuis voelt, neiging heeft een lastig onkruid 

 te worden, zooals volgens Agr. News 1918, bl. 392 in de suikerriet- 

 velden op de Fidji-eilanden ; hier, tenminste op Java, is dat niet 

 het geval. Overigens wordt het geroemd als groenvoer en geschikt voedergras. 

 genoemd voor de bereiding van hooi, maar als schadelijk gesigna- 



Nuttige Planten I. 



