130 GRAMINEAE. 



leerd indien hel te jong wordt gesneden of door felle droogte in 

 zijn groei is belemmerd. Gevallen van vergiftiging bij gebruik als 

 groenvoer zijn herhaaldelijk geconstateerd (men zie o. a. Kew 

 Bulletin 1914, hl. 229 en 1919, hl. 24). In Ned.-lndië schijnt er 

 nut veel aandacht aan te worden geschonken : inlandsche namen zijn 

 er slechts weinige voor bekend en in de voedergrassen-literatuur 

 wordt er geen melding van gemaakt. Onder den naam johnson grass 

 is het kortelings nog eens extra ingevoerd, doch bij den Selectie- 

 tuin te Buitenzorg was men er niet hiizonder mee ingenomen, omdat 

 het wel een groote hoogte bereikte, maar weinig blad produceerde 

 en dus een geringe opbrengst gaf. De analyse van een monster af- 

 komstig van Ternate wees een zeer bevredigende voedingswaarde uit. 

 Het sterk uitstoelende sudan grass, dat meestal wordt aangeduid 

 als And ropogon Sorghum var. sudanensis, werd door den 

 Selectietuin geïmporteerd in 1913. Het is inheemsen in Soedan in 

 het Nijlgebied en wordt in Egypte, de Engelsche Antillen en vooral 

 in de Vereenigde Staten (men zie Bulletin No. 1126 U. S. Dept of 

 Agriculture) als veevoeder gekweekt. Het is een gewas voor droge 

 streken, dat in pollen groeit op dezelfde wijze als bengaalsch gras. 

 Te Buitenzorg bereikt het in 1 \ a 2 maanden een hoogte van 0.75 

 a 1.00 M.; op den leeftijd van 2 a 3 maanden treedt de bloei op 

 en een maand later kunnen de vruchten worden ingezameld. De 

 aanplant werd meerdere malen gesneden nadat het rijpe zaad was 

 geoogst en vormde steeds onmiddellijk weer nieuwe scheuten. De 

 opbrengst was, den ijlen stand van het gewas in aanmerking nemend, 

 zeer bevredigend (Teysmannia 1916, bl. 190) en dat bleek ook het 

 geval te zijn met de voedingswaarde. De in uitzicht gestelde verdere 

 berichten zijn, voor zoover mij bekend, in de pen gebleven. Klaar- 

 blijkelijk heeft bij nader kennismaking het sudan gras te Buitenzorg 

 minder voldaan, aangezien het, als gezegd, een plant is voor een 

 droger klimaat, 

 i. De mogelijkheid om van de stengels van A. halepensis papier te 



maken is besproken in Buil. Imp. Institute 1908, bl. 127. In de 

 Philippijnen worden volgens Bulletin No. 19 Bureau of Forestry de 

 gespleten halmen gebruikt voor vlechtwerk. 



,9 / 134 - Andropogon intermedius r. br. 



Volksnamen. Mal.: ? Roompoet pipit — Flores: Poenig (Mangg.). 

 Vrij forsch, sterk uitstoelend, 0.80 tot 1.25 M. hoog gras met 

 opgerichte, harde halmen en lang-lijnvormige, niet of alleen aan 

 den voet behaarde bladeren ; van de tot 8 a 20 cM. lange pluimen 

 met talrijke lange, broze zijtakken vereenigde aartjes bereiken de 

 zittende, die een vrij lange, dunne naald dragen, een lengte van 



e. 3 a 4 inM. In den Mal. Archipel is dit gras ingezameld op Sumatra, 



Java en Flores ; op Java is het gevonden bij 'randjong Priok, Poer- 

 wakarta en op verscheiden plaatsen in het oostelijk deel van dat 

 eiland van af de laagvlakte tot op ca 700 Y\. zeehoogte in streken 

 met goed geprononceerden oostnioesson. Het komt plaatselijk niet 

 zelden in groote hoeveelheid voor on zonnig of licht beschaduwd, 

 periodiek sterk uitdrogend terrein langs wegen en op grasvelden 

 en braakliggende akkers, produceert een vrij aanzienlijke hoeveel- 

 heid blad en wordt, zoolang het niet te oud is, door het vee gaarne 



