140 GRAMINEAE. 



19/134. loten heet t door zijn vele onzuiverheden een slechten smaak. In 

 Zuid-Frankrijk zag men er omstreeks 1860 een voor die streek geëi- 

 gende soorl van suikerriet in, doch de groot opgezette poging om 

 er suiker uit te winnen was een totale mislukking. Evenmin 

 werden gunstige resultaten bereikt in de Vereenigde Staten ; daar 

 echter slaagde men er in een dikvloeibare tafelstroop te maken, 

 mei een gehalte aan vaste stof van 70%. Sorghumstroop wordt er 

 nog altijd op vrij groote schaal vervaardigd ; een op de praktijk 

 gerichte beschrijving van de bereiding vindt men in Farmers' Bulle- 

 tin No. 477 U. S. Dept of Agriculture. In Eng.-Indië bevond men, dat 

 zich somtijds nevenproducten vormen van zoo onaangenamen smaak, 

 dat de stroop zelfs door het vee geweigerd werd (Ind. Mercuur 26/3 

 '12, bl. 265 en 18/12 '14). 

 Belangrijker voor ons is Sorghum als veevoeder. Penning (Vee- 

 voedergras, artseniikundige Bladen 1904, bl. 326) acht djagoeng tjëtrik een zeer 

 geschikt groenvoer, mits gesneden even voor den bloei, als wanneer 

 de stengels niet dikker dan een pijpesteel en nog sappig en zacht 

 zijn, zoodat zelfs paarden de planten in haar geheel kunnen eten. 

 Sorghum behoeft slechts 30 a 40 dagen om zich zoover te ontwik- 

 kelen en heeft dan een hoogte van ca 1.50 M. bereikt, zoodat het 

 in korten tijd een enorme hoeveelheid veevoeder levert. Een groot 

 voordeel is verder, dat als de planten eenmaal boven den grond 

 zijn, weinig neerslag voor haar voldoende is. zoodat zij nog welig 

 groeien als" maïs reeds tengevolge van droogte begint te kwijnen. 

 Voor veevoeder kan sorghum dus worden uitgezaaid tegen het laatst 

 van den westmoesson en in de bergstreken het geheele jaar door. 

 Vee en paarden eten de groene plant zeer gaarne en bovendien zou 

 de melkafscheiding er door worden bevorderd. Aangezien het echter 

 zeer veel water en betrekkelijk weinig eiwit bevat moet men sor- 

 ghum niet alleen voeren. De batari acht Penning van de hier voor- 

 komende vormen het meest aanbcvelenswaard, ook wegens haar 

 bijzondere groeikracht en buitengewone productiviteit. In hetzelfde 

 tijdschrift jg 1912, bl. 88 wordt gewaarschuwd tegen gebruik in 

 verschen staat, vooral van jonge, welig opgeschoten scheuten ; 

 die van den tweeden snit zouden n. 1. een hoog blauwzuurgelialte 

 bezitten en wel eens vergiftiging van buffels en runderen veroor- 

 zaken. In 1905 was dat op Java klaarblijkelijk nog niet voorge- 

 komen, aangezien toen nog slechts gewezen werd (Teysinannia. bl. 628 

 en Veeartsenijkundige Bladen, bl. 410) op de mogelijkheid, dat onder 

 bijzondere omstandigheden van bodem en klimaat het blauwzuurge- 

 lialte, dat tot dusver onschadelijk was gebleken, zou kunnen stijgen. 

 Gevaar voor vergiftiging zou geheel zijn buitengesloten indien de 

 planten niet worden gesneden voor hel intreden van tien bloei. 

 De var. technicus wordt in de gematigde luchtstreek geteeld om 

 Bezemgiersi de pluimen, waarvan bezems worden gemaakt. Er bestaat een groot 

 aantal rassen van, die hun eigen eischeii stellen. Zoo is men er 

 in Frankrijk niet in geslaagd tien italiaanschen vorm te verbouwen 

 (hul. Mercuur 13 (> 'I 1, bl. 521). In Amerika wordt broomcortl alleen 

 geplant in Illinois, Kansas, Oklahamo en Tennessee ; de cultuur wordt 

 daar beschouwd als zeer loonend, doch tevens als een die meer 

 inspanning eischt dan welke andere ook, wil men een volwaardige 

 kwaliteit verkrijgen (Board of Trade Journal 5/1 '11. bl. 22). Aan- 



