THEMEDA— PEROTIS. 



147 



jonge toploten vormen een zoetsmakende lalab. Van de halmen 

 maakt men wél vogelkooien en knippen. 



De bladproductie is aanzienlijk, doch wegens de hardheid der 

 bladeren is dit gras als veevoeder niet gewild; de theoretische voe- 

 dingswaarde blijft trouwens blijkens het gemiddelde van een 

 vijftal analyses ver beneden het middelmatige (Backer). 



De zeer groote, dicht opeengedrongen scheeden der lagere blade- 

 ren van jonge stengels zijn zwak welriekend en het is daarom niet 

 onmogelijk, dat dit de door Bley in Cultuurgids 1908, Ie gedeelte, 

 bl. 726 bedoelde gëlagah wangi (mal.) of glagah rêdjoena (jav.) is, 

 een in het gebergte van Midden-Java groeiend gras, waaruit voor- 

 heen door de chineezen een aetherische olie zou zijn bereid. 



De pluimen worden gebruikt voor makartbouquetten. 



Themeda imberbis cooke (Anthistiria ciliata auct. non 

 linn. f., Themeda Forskalii hack., Th. triandra 



FORSK.). 



Volksnamen. Kangaroo grass — Jav. : Mërakan lanang. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend gras/0.25 tot 2.00 M. hoog, met 

 kantige of samengedrukte, harde, massieve, paarse of geelachtige 

 halmen en lang-lijnvormige, blauwgroene bladeren. De bloeiwijze is 

 een overhangende losse pluim, bestaande uit aren die elk van onde- 

 ren omsloten zijn door een scheedevormig, lf a 3 cM. lang, onbehaard 

 schutblad en aan den voet vier zittende nagenoeg kransstandige, 

 uit drie glumae bestaande, ongenaaide, mannelijke aartjes dragen 

 en daarboven een kort gesteefd, lang genaaid, tweeslachtig aartje 

 — zelden twee — (elk) vergezeld van een of twee kort gesteelde 

 mannelijke. De vruchtaartjes worden door een van onderen scherp 

 toeloopend, dicht behaard steeltje gedragen. Dit gras is in den Ma- 

 leischen Archipel bekend van Java, Madoera en Timor. Op Java is 

 het gevonden bij de Zandbaai en voorts op enkele plaatsen in het 

 midden en het oostelijk deel van het eiland van af de laagvlakte 

 tot op 2200 M. zeehoogte in droge of vrij droge streken op open, 

 zonnig, onvruchtbaar terrein, plaatselijk vaak in zeer groote hoe- 

 veelheid. Het produceert een aanzienlijke hoeveelheid blad dat, 

 zoolang het niet te oud is, bruikbaar is voor veevoeder. De eenig 

 bekende analyse van wildgroeiend javaansch materiaal toonde, 

 zooals door het voorkomen van de plant op onvruchtbaar terrein 

 te voorzien was, een voedingswaarde ver beneden het middelmatige 

 aan ; een tweetal analyses van in 's Lands Plantentuin gekweekt, 

 uit Oost-Java overgebracht materiaal wees daarentegen een zeer 

 bevredigende voedingswaarde uit. In Zuid-Afrika en Australië wordt 

 het als veevoeder zeer geprezen, maar men is daar op dit gebied 

 niet verwend (Backer). 



Bladscheeden. 



Perotis indica o.k. (Anthoxanthum indicum linn., 



Perotis latifolia ait.). 



Volksnamen. Timor : Koenoe eko rako. 



Overblijvend, 0.25 tot 0.60 M. hoog gras met opstijgende, massieve, 



vooral aan den voet bebladerde halmen en alleen staande 6 a 20 cM. 



lange aren ; de spil daarvan is rondom dicht of vrij dicht bezet met 



zeer kort gesteelde, schuin opstaande of wijd afstaande, slanke 



