150 GRAMINEAE. 



als het gesneden is voor de vruchten gezet zijn en vet vormt, doch 

 weinig kracht geeft. Een en ander is niet bevorderlijk geweest aan 

 de cultuur en volgens Backer wordt het tegenwoordig op Java hoogst 

 zelden — misschien in het geheel niet meer — gekweekt, hoewel het 

 door zijn dichten groei een groote hoeveelheid blad produceert, 

 vooral tusschen 600 en 1600 M. zeehoogte. Op enkele plaatsen in de 

 bergstreken van West-Java. o.a. boven Sindanglaja bij Tjibodas, is 

 het evenwel in struikwildernissen en jong bosch in groote hoeveelheid 

 verwilderd en wordt het hoog geschat als voeder voor paarden. De 

 Heer Backer deelde mij verder mede, dat het gemiddelde van 2 

 analyses een zeer bevredigende voedingswaarde aangeeft en dat het 

 kalkgehalte bij één analyse 0.83% van het totaal droog gewicht 

 bedroeg. 



19 158. Thysanolaena maxima o.k. (Sporobolus Gigas miq., 



Thysanolaena acarifera nees, Th. Ag rost is nees, 

 Vilfa Gigas steud.). 



Volksnamen. Soend. : Tamijang baloe, Tangtang angin — 

 Jav. : Mëndjalin woewoe — Mak. : Lantèboeng, Taboe pohpoh. 

 Zeer forsch, sterk uitstoelend 1 a 3 M. hoog, rietachtig gras met 

 harde, massieve halmen, groote 3.5 tot 7 cM. breede, eenigszins ruw 

 gerande bladeren en zeer groote pluimen met lange, dunne, buigzame 

 takken, welke ontelbare zeer kleine aartjes dragen ; op zijn natuur- 

 lijke groeiplaatsen produceert het overvloedig vruchten. In den 

 Mal. Archipel is het gevonden van af Java en Borneo oostwaarts ; 

 op Java komt het voor tusschen 150 en 1300 M., vooral in met ijl 

 bosch of struikwildernissen begroeide ravijnen in de lagere berg- 

 streken, vaak in groot aantal, maar steeds in afzonderlijke indivi- 

 duen of kleine groepjes ; nimmer vormt het zooals glagah — waarmee 

 het soms schijnt verward te worden — uitgestrekte wildernissen. 

 Afspoeüng. In Midden-Java wordt dit gras wel geplant op steile hellingen 



om afspoeling en afschuiving tegen te gaan en gebruikt als pager- 

 voederpiant. plant. Verder worden daar de met de twee of drie jongste bladeren 

 afgebroken toppen, met ander gras vermengd, aan rundvee gevoerd ; 

 bij gevorderden oostmoesson, wanneer andere grassen schaarsch zijn, 

 wordt er zelfs veel gebruik van gemaakt. Volgens het gemiddelde van 

 twee analyses staan deze toppen in voedingswaarde gelijk met goed 

 bengaalsch gras ; het kalkgehalte, uit één enkele analyse berekend, 

 bedraagt 0.66 % van het totaal gewicht aan droge stof (Backer). 

 pluimen. Van de pluimen worden in de Soenda-landen platte bezems gemaakt 



aan lange stelen, gelijk die van broomcorn, waarbij zij echter in 

 kwaliteit ver achterstaan. Wigman noemt in Teysmannia 1911, hl. 

 424 deze grondstof fijn en elastisch en meent, dat de slechte hoedanig- 

 heid der bezems een gevolg is van gebrekkigheid van het maaksel, 

 'loch zonder twijfel is die te wijten aan de ongeschiktheid van de 

 zachte, fijne pluimen voor dergelijk <jrof werk. 

 /// het Museum: Pluimen, bezems. 



19/161. Paspalum conjugatum berg. 



Volksnamen. Green grass (Singapore), Som grass (Jamaica) — 

 Wal.: Roempoet pait — Soend.: Djampang pafiit, Djoekoet 

 pahit — Jav.: Djampang tjanggali, Djandon, Pahitan — Flores 



