MELINIS — PASPALUM. 151 



Legit (Mangg.) — Sangi: Ngëngalo — Alf. Minah.: Pangalo 

 (tb.), P. wèroe (t.L), ^Palango wëroe (t.t.) — Bwool: Boelili 

 no koeda — Tern.: Djèla- djèla — Tidore: Ootjolè. 



Overblijvend gras (volstrekt niet bitter smakend, gelijk de 

 volksnamen aangeven), zeer vaak verward met Anastrophus compres- 

 sus, dat er in groeiwijze mee overeenkomt en waarmede het dikwijls 

 dooreen groeit. Vlak onder of even boven den grond stoelt het uit; 

 de meeste der zoo gevormde halmen staan recht of schuin overeind, 

 doch andere hebben de natuur van uitloopers, kruipen over den 

 grond en drijven uit eiken knoop een bundei wortels. Uit vele dier 

 knoopen ontwikkelen zich daarna weer opgerichte stengels. De dunne, 

 rechte, 3 tot 15 cM. lange, aanvankelijk opgerichte doch later uit- 

 een wijkende aren staan paarsgewijs aan den top der halmen; zij zijn 

 dicht bezet met kleine, platte, breed ovale, fijn-langharige, 

 door hun bleeke kleur opvallende, U a 2 mM. lange aartjes. Oor- waarde, 

 spronkelijk afkomstig uit Brazilië is dit gras in de laatste halve 

 eeuw over den geheelen Mal. Archipel verspreid. Op Java is het 

 volkomen ingeburgerd : men vindt het daar van het Westen tot het 

 Oosten van af de laagvlakte tot op 1700 M. zeehoogte op niet te 

 droog — maar ook niet moerassig — bij voorkeur licht beschaduwd 

 terrein, waar het plaatselijk dikwijls in zoo groote hoeveelheid 

 optreedt dat aan andere grassen slechts een bescheiden plaats 

 wordt gelaten. Op gunstig terrein produceert het een groote hoe- 

 veelheid blad en in de buitenlandsche literatuur staat het als 

 voedergras goed aangeschreven. Hier werd het voorheen zeer uiteen- 

 loopend, doch gewoonlijk ongunstig, beoordeeld ; in de lijst van 

 Boerlage & Nauta (Teysmannia 1900, hl. 490) bijv. wordt het als 

 slecht gequalificeerd. Uit een aanzienlijk aantal analyses is 

 echter gebleken, dat het wat de gemiddelde voedingswaarde betreft 

 moet worden gerekend tot de goed middelmatige grassen. Vee dat het 

 voor het eerst krijgt voorgezet versmaadt het somtijds, doch dit 

 is een gewoon verschijnsel, dat na enkele dagen voorbij gaat. 



P. conjugatum levert snel vrij dichte, doch grove gazons, die Gazongras. 

 bestand zijn tegen vertrappen, maar minder goed dan die van Ana- 

 strophus compressus schlechtd. (Teysmannia 1913, bl. 366). 



Paspalum dilatatum poir. 



Volksnamen. Australisch gras — Vuig. Mal.: Roempoet australi. 

 Overblijvend gras, inheemsch in tropisch en subtropisch Amerika, 

 in vele heete en warme landstreken als veevoeder gekweekt, vooral 

 in Australië, van waar het vermoedelijk in het begin dezer eeuw op 

 Java is ingevoerd. Het heeft krachtige, diep in den grond door- 

 dringende wortels, geen kruipenden wortelstok of uitloopers en 

 mist dientengevolge het vermogen zich te verplaatsen ; wel stoelt 

 de plant zeer sterk uit. Het wordt hier 2 tot 4 voet hoog ; de hol- 

 le, spoedig hard wordende, tot 1.50 en zelfs 1.80 M. lange halmen 

 liggen met hun ondereind op den grond en slaan ten slotte wortels, 

 zoodat de pollen langzaam in omvang toenemen. In het midden 

 daarentegen sterven de planten geleidelijk af en de daardoor vrij 

 komende ruimte wordt spoedig in beslag genomen door allerlei 

 onkruiden. Paspalum dilatatum bloeit het geheele jaar door over- 

 vloedig, doch vruchtdragend is het op Java nog nimmer gevonden ; de 



